مرباى پوست پسته : قابض و مقوى معدهء بارد و هاضم طعام و سردمزاجان را نافع بود .
مرباى بالنگ : نفع آن قريب به بادرنگ است كه گوشت اترج باشد .
مرباى زرشك : مقوى معدهء صفراوى و كبد حار و محرور المزاجان را نافع .
مرباى گزر : به غايت مبهّى و منعظ و مقوى احشاء و سريع الهضم .
مرباى به : تقويت معده و طبع را حبس و به سوء هضم و غثيان نافع است و در هيضه مفيد و منع قى عارض از ضعف فم معده مىكند و همچنين است سيب ، اما به اقوى است .
مرباى آلو : دفع تشنگى و صفرا مىنمايد و طبع را نرم مىسازد .
و مرباى رطب : تقويت باه به غايت مىكند .
مرباى تمر هندى : به محرورين و تبهاى صفراوى نافع است .
فالوزج : معرب پالوده فارسى است و به اصطلاح جديد معروف در اين زمان در اكثر از بلدان است كه نشاسته را طبخ مىدهند كه خوب پخته شود بعد در پاتيلى مشبك ريخته ، در زير آن ظرفى آب سرد كرده گذاشته به قاشق مىمالند تا مانند دانههاى مرواريد از سوراخهاى پاتيل برآمده « 1 » در آب سرد ريخته ، منعقد گردد . پس در شربت ريخته تناول مىنمايد . منافع آن ، كثير الغذا و جهت اكثر امراض سينه و ريه و اسهال
هامش
( 1 ) . ب : درآمده