احشاء و تشنگى و اسهال صفراوى و كبدى « 1 » و گزيدن عقرب و مار شاخدار و رافع يرقان و منافع زياد دارد و در پوست و گوشت و شكوفه و برگ آن هم خواص چند دارد كه ذكر آنها در اين مختصر مناسب نيست .
[ ميوههاى خشك ]
اما ميوههاى خشك مثل بادام و پسته و فندق و گردو و نارجيل منافع و خواص آنها از قرارى است كه ذكر مىشود .
لوز : به فارسى بادام نامند و او را انواع مىباشد . بهترين آن بادامى است كه پوست آن رقيق و نازك كه به دست شكسته و جدا گردد كه آن « 2 » را بادام كاغذى مىنامند . مغز آن لطيفتر و شيرينتر « 3 » از نوع صلب آن است . طبيعت آن در اول گرم و تر . منافع آن مولّد منى و مسكن حدّت آن و حدّت « 4 » بول و مسمّن بدن و با شكر كثير الغذا و مليّن طبع و موافق سينه و ثمرهء تازهء نارس آن ، كه چقاله نامند با پوست ، مقوى بن دندان و مسكن حرارت دهان . ثقيل « 5 » بطىء الهضم در معدهء بارد و رطب و مضر احشاء و مصلح آن مصطكى .
فستق : به فارسى پسته نامند . بستانى و جبلى مىباشد و از مطلق آن ، مراد ثمر آن است كه بزرگ دانه ، پوست آن نازك سفيد و مغز آن سبز و چرب و لذيذ باشد .
طبيعت مغز آن در دوم ، گرم و خشك و رطوبت فضليه هم دارد . مقوى باه و زياده كنندهء منى ، جهت تقويت ذهن و حفظ دماغ و سرفه و قلب و خفقان و قى و بالخاصيه مغز آن مضر معده و مصلح آن زردآلو .
هامش
( 1 ) . ب : تشنگى صفراوى كبدى
( 2 ) . ب : او
( 3 ) . « شيرينتر » در نسخه الف تكرار شده است : مصحح
( 4 ) . ب : - آن و حدّت
( 5 ) . ب : - ثقيل