اما گوشت بره و بزغاله : موافق اكثر مردم است و مولّد خون معتدل است و به جهت اصحاب تعب و رياضت مناسب نيست . اما گوشت بره از بزغاله غليظتر « 1 » و قوىتر و گرمتر است و فضولش بيشتر و در خوبى قريب به بزغاله است و گوشت بزغاله « 2 » رطوبتش بيشتر است و دور نيست كه از او بلغم و فضول رطبه در بدن بسيار توليد نمايد و سياه از بزغاله لذيذتر و سبكتر است و پس از آن سرخ و بعد سفيد وليك ، سفيد بطىء الهضم مىباشد و در بره هم همين حكم را دارد .
اما گوشت عجل : كه گوساله باشد گرم و تر ، قريب به گوشت گوسفند است در نيكوئى غذائيت و اعتدال خون متولد از او . مناسب اكثر اصحا است و بهترين عجل آن است كه يك ساله باشد و پيش از كشتن به چند روز آب بيشتر به او دهند آنگاه روزى كه اراده ذبح دارند او را بدوانند تا مانده شود و بعد او را ذبح نمايند و در سركه بخوابانند و استعمال نمايند .
اما گوشت گاو : قياس به گوشت گوسفند ، سرد و خشك است و غذاى او غليظ و مولّد خون سوداوى و ديرهضم ، و از مداومتش امراض سوداويه عارض مىگردد خصوص جمعى را كه استعداد حدوث داشته باشد و مناسب نيست مگر اصحاب تعب و رياضت را زيرا كه غذائيت او بسيار است و به زودى تحليل نمىرود و اگر چائى و يا پوست خربزه با او در ديگ انداخته ، بجوشانند معين بر مهرّا ساختن او است .
هامش
( 1 ) . ب : + است
( 2 ) . الف : + را