سه خاصيت داشته باشد كه به كميّت ، غذا شود و به كيفيّت ، مسخن بدن و بالخاصيه ، مفرّح قلب و آن نيست مگر شراب ، گاهى از بابت ضرورت امراض به آشاميدن شراب محتاج مىشوند در صورت انحصار دوا به شراب و عدم امكان معالجه مباح و اغلب از علماى معروف و مجتهدين فرقه حقه ناجيه شيعه اثنى عشريه « سقاهم ربّهم شرابا طهورا » « 1 » مثل شيخ ابو جعفر طوسى را در كتاب نهايه و ابن ادريس در كتاب سراير و ابن برّاج تجويز نموده و شيخ شهيد زين الدين رحمه اللّه در كتاب لمعه و شرحش مىگويند جايز است خوردن آن در وقت اضطرار .
[ شرايط شرب شراب ]
بالجمله در هرحال آشاميدن شراب در اصحا و مرضى شرايط دارد كه در هر جزو آن موقوف به رجوع كردن به طبيب حاذق است . از جمله به جهت صاحبان حفظ صحت بايد ملاحظه سه چيز بشود :
اول : اينكه بايد طبيب ملاحظه كند كه در مزاج اين شخص شراب مناسب هست و « 2 » يا نه .
دوم : اينكه در هر سنى و فصلى و شهرى قسمى از شراب ، معين و مقرر « 3 » شده است كه تعيين « 4 » او با طبيب حاذق است نه اينكه على العميا هركسى برسد از هر قسم شراب بخواهد « 5 » بخورد .
سوم : به جهت تندرستان معتدل المزاج ، شراب معيّنى موصوف به وصف خاص تعيين كردهاند و آن شراب ريحانى است . در كيفيت ساختن آن ميانه اطباء مخالفتى است و بنا بر آنچه از افلاطون منقول است و محمد زكرياى رازى در بعضى از تصانيف خود
هامش
( 1 ) . آيه شريفه 21 سوره انسان
( 2 ) . ب : - و
( 3 ) . ب : مشخص
( 4 ) . ب : تعين
( 5 ) . ب : بايد