يعنى گلينى خصوص لعابدار آن ممنوع نيست « 1 » . هرگاه لعاب نداشته باشد زياده از دو سه بار طبخ ننمايند به جهت آنكه اجرام غذا در خلل و فرج مسام آن باقى مىماند و متعفن مىگردد و باعث تعفن و فساد طبخ خواهد شد و موجب حميات و انواع امراض رديه مىگردد در هر شخص به واسطهء غلبه خلط غالب در مزاج او .
و نيز لازم است كه صاحب حفظ صحت بداند كه بعد از طبخ چون طعام را در ظرف برآورند « 2 » بايد كه « 3 » بالاى آن را نپوشند مگر به سرپوش مشبك طلائى يا نقرهاى و يا مسى قلعىدار ، تا بخار آن ، در آن باز برنگردد « 4 » و محتبس نمايد زيرا كه اين باعث سمّيت آن است خصوص كه ماهى باشد و يا مشويّات كه عبارت از اقسام كباب باشد ؛ و در اثناى طبخ نيز سرپوش بايد كه « 5 » مشبك باشد تا بخار آن برآيد و بهترين ظرف به جهت كشيدن طعام و ادام ، ظرف چينى و آبگينه يعنى شيشه و بلور و بعد از آن ظرف لعابدار كه بدل چينى باشد و مس تازه قلعى نموده .
اما در ظرف طلا و نقره هرچند بر حسب قواعد حكمى و طبى نافع است و ليكن به حسب شرع شريف استعمال اوانى آن ممنوع و اكل در آن حرام است و همچنين آشاميدن آب در آن هر دو .
اين است مختصر از تدبير مأكول .
هامش
( 1 ) . الف و ب : است ؛ خلاصه الحكمه ج 2 ص 838 : نيست ؛ با توجه به جمله بعدى كه طبخ مكرر در ظرف گلين بدون لعاب را ممنوع دانسته ، عبارت خلاصه الحكمه صحيح به نظر مىرسد : مصحح
( 2 ) . ب : در ظروف درآورند
( 3 ) . ب : - كه
( 4 ) . ب : تا بخار از آن بازنگردد
( 5 ) . ب : - كه