الحسنى صدقا و عدلا ، فقلت جعلت فداك انا نقرأها : و تمت كلمة ربك صدقا و عدلا ، فقال ان فيها الحسنى »
يعنى در روضهء كافى روايت از محمد بن مروان مىكند كه او گفت تلاوت كرد حضرت صادق عليه السّلام اين آيه را باضافهء كلمهء « الحسنى » پس من گفتم : فداى تو شوم ما اين آيه را بدون زيادتى لفظ « الحسنى » قرائت ميكنم پس حضرت گفت :
بدرستى كه درين آيه لفظ « الحسنى » هست و محرفين آن را انداختهاند
لا مُبَدِّلَ
نيست تبديل كنندهاى
لِكَلِماتِهِ
مر كلمات خداى را يعنى احكام او را « و كلمه » بمعنى حكم نيز آمده . و اما تغيير و تبديل در لفظ قرآن كه آن را تحريف گويند ممكن است بل واقع ، و احاديث اهل بيت سلام اللَّه عليهم درين باب به حد تواتر معنوى رسيده و انكار آن جرأتست ، و حديثى كه الحال شنيدى نيز شاهد برين مطلب است
وَ هُوَ السَّمِيعُ
و اوست شنوا مر اقوال عباد را
الْعَلِيمُ
دانا باسرار ايشان و در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه ، چون امام در شكم مادر بسن چهار ماهگى رسد و روح به آن تعلق گيرد فرشتهاى حيوان نام بر بازوى راست امام آيهء كريمهء «
وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ
» را تا اينجا نويسد و در بعضى روايات آمده كه اين آيه را بين عينين امام نويسد و بعضى ديگر بين كتفى امام مرويست ، و ميتواند كه بعضى از ائمه را بر عضد أيمن نويسد و بعضى را بين العينين و بعضى را بين الكتفين و بعد ازين حضرت فرمودند :
« فاذا صار الامر اليه جعل اللَّه له عمودا من نور يبصر به ما يعمل أهل كل بلدة »
يعنى پس هر گاه بگردد أمر امامت بسوى او و رياست عامهء خلق به او راجع شود ميگرداند خداى تعالى براى او عمودى از نور كه مىبيند به آن نور آنچه را كه به عمل مىآرند أهل هر بلدى و شهرى و بنا برين حديث مراد از « كلمه » امام عليه السّلام است .
هشام بن الحكم از حضرت أبو الحسن امام موسى الكاظم عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه : پس حق تعالى مذمت كثرت مىكند و ميفرمايد كه :
وَ إِنْ تُطِعْ