از سرور و شادمانى بسوى غم و حيرانى و
عن ابى جعفر الباقر عليه السّلام فى قوله : «
وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ
، يقول : و ننكس قلوبهم فيكون أسفل قلوبهم أعلاها و نعمى أبصارهم فلا يبصرون الهدى »
يعنى حضرت فرمود : مراد از « نقلب ابصارهم » اينست كه سرنگون ميكنيم ما دلهاى ايشان را تا پائين دلها بالا شود و بالا پائين و مراد از « نقلب ابصارهم » اينست كه كور ميسازيم ديدههاى ايشان را تا آنكه نه بينند ايشان راه بهشت را ، ميتواند كه اين معنى اشارت باشد بر اهلاك و استيصال ايشان چنانچه قبل ازين نيز دانستى كه سنت سنيهء الهى جارى شده بر آنكه اگر بعد از ظاهر شدن معجزهء مقترحه ايمان نيارند عذاب اهلاك و استيصال بر آنها نازل گردد
كَما لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ
يعنى ايمان به آن آيات مقترحهء خود نمىآورند چنانچه ايمان نياوردند به آنچه نازل گرديد بر ايشان از آيات در اول بار مانند شق قمر و غير آن و على بن ابراهيم روايت كرده كه
« اول مرة يعنى فى الذر و الميثاق »
يعنى اين كافران الحال ايمان نمىآرند چنانچه در آن روز كه حقتعالى ذريت آدم را مانند ذر يعنى مانند مورچه ظاهر گردانيد و فرمود :
أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ
» ايمان نياوردند
وَ نَذَرُهُمْ
و بگذاريم ايشان را
فِي طُغْيانِهِمْ
در گمراهى و سركشى خودشان
يَعْمَهُونَ
در حالتى كه سرگشته باشند و راه به حق نبرند يعنى سلب لطف و توفيق از ايشان نموده ايشان را به حال خودشان واگذاريم تا در بيابان ضلالت سرگردان گردند .
وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا
و اگر چنانچه ما فرو ميفرستاديم
إِلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ
بسوى ايشان فرشتگان را كه تا آنها را ببينند و آنها شهادت بحقيقت رسالت تو دهند
وَ كَلَّمَهُمُ الْمَوْتى
و اگر ما زنده ميكرديم مردهها را و ايشان سخن ميگفتند و شهادت ميدادند بنبوت تو
وَ حَشَرْنا عَلَيْهِمْ
و اگر جمع ميكرديم براى ايشان
كُلَّ شَيْءٍ
همهء آيات و معجزات را
قُبُلًا
حالكونى كه مقابل و روبروى ايشان ميبودند بحيثيتى كه همه را ميديدند
ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا
نمىبودند كه ايمان آرند به اختيار خود در هيچ حالى از