كه كفار را منع ميكرد از آزار رسانيدن به آن حضرت و خود ايمان به آن حضرت نميآورد مردود و محض عناد است زيرا كه اجماع أهل بيت رسالت كه اتم دليل و أقوى حجت است بر ايمان ابو طالب ثابت شده و اشعار آن جناب كه دال بر ايمان و اخلاص اوست در كتب شيعه و سنى به حد تواتر رسيده و أهل سنت بمحض بغض و عداوتى كه با امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام دارند أكاذيب باطلهء داله بر كفر ابو طالب وضع كردهاند و بازار تعصب و عناد خود را به اين گونه مزخرفات واهيه و خرافات كاذبه رواج ميدهند .
وَ إِنْ يُهْلِكُونَ
و هلاك نميكنند و بخسران نمىاندازند اين قوم
إِلَّا أَنْفُسَهُمْ
مگر نفسهاى خود را
وَ ما يَشْعُرُونَ
و نميدانند ايشان اينمعنى را كه خود باعث اهلاك و خسران خود گرديدهاند .
وَ لَوْ تَرى
و اگر ببينى تو اى محمد
إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ
وقتى كه باز داشته شده باشند اينكافران بر آتش دوزخ تا آن را معاينة مشاهدة كنند هر آينه ميبينى تو امرى عظيم را ، بنا برين جواب « لو » محذوفست
فَقالُوا
پس گفتند اينكافران
يا لَيْتَنا
اى كاشكى ما
نُرَدُّ
بازگردانيده شويم به دنيا
وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا
و اميد داريم اينكه اگر بر گرديم تكذيب نكنيم آيات پروردگار خود را
وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
و اينكه باشيم از جملهء ايمان آورندگان ، نصب « و لا نكذب و نكون » بتقدير أن ناصبه است ، أى و لا أن نكذب و أن نكون ، چنانچه در ترجمه فهميدى .
بَلْ
نه چنانست كه ايشان ميگويند كه چون ما به دنيا باز گرديم ايمان آوريم بلكه به همان كفر خود خواهند بود و اين اقرار بتوحيد درين وقت به جهت آنست كه
بَدا لَهُمْ
ظاهر شده مر ايشان را برؤيت علامات عذاب
ما كانُوا يُخْفُونَ
آنچه بودند كه ميپوشيدند كفر و معاصى را بر وجه نفاق
مِنْ قَبْلُ
پيش ازين در دنيا . در تفسير على بن ابراهيم مذكورست كه آيهء « اذ وقفوا » در شان بنى اميه نازل شده و مراد از «
ما كانُوا يُخْفُونَ
» عداوت امير المؤمنين عليه السّلام است
وَ لَوْ رُدُّوا
و اگر بالفرض و التقدير