بازگردانيده شوند به دنيا
لَعادُوا
هر آينه بازگردند
لِما نُهُوا عَنْهُ
بر آن چيزى كه نهى كرده شدهاند از آن از شرك و معاصى
وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
و بدرستى كه ايشان دروغ - گويانند در وعدهء ايمان .
وَ قالُوا
و گفتند جماعت دهريه :
إِنْ هِيَ
نيست حيات و زندگانى
إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا
مگر زندگانى ما كه در دنيا ميكنيم
وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
و نيستيم ما بر أنگيخته شدگان از قبور .
وَ لَوْ تَرى
و اگر ببينى تو
إِذْ وُقِفُوا
وقتى كه واقف گردانيده شوند يعنى هنگامى كه اطلاع تحقيقى بهم رسانند
عَلى رَبِّهِمْ
بپروردگار خود در روز قيامت يا وقتى كه باز داشته شوند بر وعدهگاه پروردگار ايشان براى محاسبه و مجازات هر آينه ميبينى امرى در غايت عظمت را در دستور اللغة گفته كه « وقف : بدانست و بايستاد » تفسير اول بنا بر معنى اول است و ثانى بنا بر ثانى
قالَ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ
اينجمله جوابيست از سؤال سائلى كه گويد : در وقت وقوف حق تعالى بايشان چه گويد ؟ جواب اينست كه گويد خداى تعالى يعنى فرشتگان را حكم كند كه تا بگويند مر اين منكران را بر سبيل توبيخ و سرزنش كه آيا نيست اين بعث و نشور و ثواب و عقاب راست و درست ؟
قالُوا بَلى وَ رَبِّنا
گويند ايشان در جواب كه : آرى راستست قسم بپروردگار ما
قالَ
گويد خداى تعالى يا گويد فرشته به حكم خداى تعالى كه اين اقرار مؤكد به قسم درين وقت نفعى ندارد
فَذُوقُوا الْعَذابَ
پس بچشيد مرارت عذاب را
بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
بسبب كفر و انكار خود كه در دنيا داشتيد ، بنا برين كلمهء « ما » در
بِما كُنْتُمْ
مصدريست بمعنى بكفركم .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 31 تا 32 ]
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قالُوا يا حَسْرَتَنا عَلى ما فَرَّطْنا فِيها وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى ظُهُورِهِمْ أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ ( 31 ) وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 32 )