ما جَعَلَ اللَّهُ
مقرر نكرده خداى تعالى حرمت أكل هيچ چيز را
مِنْ بَحِيرَةٍ
از ناقه و از گوسفند گوش شكافته شده
وَ لا سائِبَةٍ
و نه ناقهء واگذاشته شده
وَ لا وَصِيلَةٍ
و نه ناقه و نه گوسفندى كه بچه با هم آورده باشد و اينمعنى مستفاد از حديث معانى الاخبار است و از روايت على بن ابراهيم معلوم مىشود كه « وصيله » كه گوشت آن حرام است بچهء مادهايست كه در يك شكم با بچهء نر زائيده شده باشد
وَ لا حامٍ
و نه شترى كه پشت خود را نگاه داشته باشد از بار و سوارى
وَ لكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
و ليكن آنان كه كافر شدند از أهل جاهليت
يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
افترا ميكنند بر خداى تعالى دروغ را كه آن حرام گردانيدن خداى تعالى است بحائر و سوائب و غير ذلك را
وَ أَكْثَرُهُمْ
و بيشتر كافران
لا يَعْقِلُونَ
نميدانند حلال و حرام را و بتقليد آباء و اجداد عمل ميكنند و بعضى كه ميدانند حب رياست مانع اعتراف به آنست .
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ
و چون گويند مر ايشان را كه اهل افترا و بهتانند :
تَعالَوْا
بيائيد
إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ
بسوى چيزى كه فرستاده است آن را خداى تعالى از حلال و حرام
وَ إِلَى الرَّسُولِ
و بسوى فرستاده شده از نزد خدا كه او مبين حلال و حرام است
قالُوا
گويند آن مفتريان از نهايت قصور عقل و تقليد آباء و اجداد كه :
حَسْبُنا
بسند است ما را
ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا
آنچه يافتهايم بر آن پدران خود را
أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ
آيا كافى است ايشان را آنچه يافتهاند به آن پدران خود را اگرچه باشند پدران ايشان كه