عملوا الصالحات جناح فيما طعموا و غيره اذا ما اتقوا و آمنوا » يعنى نيست بر آنان كه ايمان آوردهاند و عمل نيكو كرده گناهى در خوردن طعام لذيذ مباح و در غير آن به شرط تقوى و ايمان و عمل صالح بنا برين اجراى اينمعنى در مؤمنين صحيح است چه با وجود ايمان و عمل صالح اختلالى در غير ما طعموا واقع نميشود كه تا موجب جناح گردد أما در كفار أصلا صحيح نيست زيرا كه كفار اگر چه در أكل طعام مباح وزرى و گناهى ندارند أما در غير آن از واجبات شرعيه و اعتقادات حقه كه بدون ايمان أساس آن مختل و ضايع است گناهكار و معذبند .
على بن ابراهيم روايت كرده كه چون آيهء تحريم خمر با آن مبالغه و شدت نازل گرديد أصحاب گفتند : يا رسول اللَّه جمعى از ما كه شارب خمر بودند و كشته شدند يا مردند آيا در قيامت جناحى و ضررى بر ايشان خواهد بود پس آيهء كريمهء «
لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ
» تا آخر نازل شد بنا برين مراد از « فيما طعموا » خوردن و آشاميدن شرابست ، و محصل آيه اينست كه آنان كه قبل از نزول تحريم ارتكاب شرب خمر و ساير منهيات كرده باشند هر گاه به اين مثابه در ايمان و تقوى و عمل صالح باشند جناحى و حرجى بر ايشان نخواهد بود در خوردن شراب قبل از تحريم و درين صورت اشكال سيد مرتضى رضى اللَّه عنه وارد نميشود .
گويند كه : در سال حديبيه كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و مؤمنين محرم بودند جانوران شكارى آن چنان غلبه كردند كه در ميان مردم و خيمههاى ايشان در ميآمدند چنانچه ميتوانستند كه آن جانوران را بدست بگيرند يا به نيزه زنند و بعضى نيز چنين كردهاند و اين ابتلايى بود از خداى تعالى لشكر اسلام را در باب صيد وحوش در حين احرام مانند حرام كردن صيد ماهى را بر قوم موسى در روز شنبه كه درين روز بيشتر از همهء روزها ماهى در دريا ظاهر ميشدند لهذا حق تعالى ميفرمايد كه :