حضرت آورد و حضرت اختيار قطع دست و پاهاى ايشان را نمود بر خلاف يكديگر پس اين آيه نازل شد كه :
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 33 تا 34 ]
إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 33 ) إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 34 )
إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ
جزين نيست كه جزاء آنان كه
يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
جنگ مىكنند با دوستان خدا و رسول خدا
وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ
و سعى ميكنند در زمين
فَساداً
اى مفسدين ، يعنى حالكونى كه فساد كنندهاند و قطع طريق مينمايند و مال مردم را بتاراج مىبرند
أَنْ يُقَتَّلُوا
اينكه كشته شوند
أَوْ يُصَلَّبُوا
يا از حلق بر كشيده شوند
أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ
يا بريده شود دستهاى ايشان و پايهاى ايشان
مِنْ خِلافٍ
بر خلاف يكديگر يعنى از دست طرف راست و از پا طرف چپ
أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ
يا اخراج كرده شوند از زمين يعنى اخراج كرده شوند از شهرى بشهرى ديگر و در هر شهر كه قرار گيرد حاكم شرع بمردم آن شهر خواه مسلمان باشند و خواه كافر حكم كند كه چون او محاربست با او مخالطه و معامله نكنيد تا آنكه بميرد در بعضى روايات آمده كه معامله با او مكنيد تا يك سال تمام شود ، و بعضى گفتهاند كه : همين اخراج كافيست .
و خلافست ميان فقها در آنكه وجوب امور مذكوره در حد محارب بر سبيل تخيير است يا تفصيل و بيان آن در بعضى روايات چنين وارد شده كه كسى كه راهزنى كند و مردم را بكشد و مال ايشان را ببرد جزاء او قطع يد و رجل و صلب است ، و اگر با آن دو شق مال را نبرد جزاء او قتل است ، و اگر راهزنى كند و مال مردم را بتاراج