عباد و مستغنى از ولد و مددكار ، زيرا كه احتياج بولد به جهت آنست كه او وكيل و كفيل مهمات پدر باشد و هر گاه خداى تعالى بذات كامل خود وكيل جميع عباد باشد پس احتياج نخواهد داشت از فرزند و مددكارى كه وكيل و كفيل كار او باشند .
و چون نصارى نجران گفتند كه : « أى محمد تو عيب عيسى ميكنى كه بندهء خداست او را عيب مكن » و همچنين عيب ميدانند عبدهء ملائكه عبوديت ملائكه مر خداى تعالى را حضرت فرمود كه : بندگى خدا عيب عيسى و ملائكه نيست حق تعالى موافق قول آن حضرت ميفرمايد كه :
لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ
هرگز ننگ و عار ندارد عيسى
أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ
ازين كه باشد بندهء خدا
وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ
و نيز عار ندارند فرشتگان مقرب درگاه كه بندهء خدا باشند ، پس عيب دانستن عبدهء مسيح و عبدهء ملائكه عبوديت مسيح و ملائكه را امريست كه نه مسيح بدان راضى است و نه ملائكه ، بنا برين تقرير ، استدلال بعضى ازين آيه بر افضليت ملائكه بر انبياء مردود است
وَ مَنْ يَسْتَنْكِفْ
و هر كه ننگ دارد
عَنْ عِبادَتِهِ
از عبادت و پرستش خدا
وَ يَسْتَكْبِرْ
و سركشى كند از آن
فَسَيَحْشُرُهُمْ
أى فسيحشرهم يوم يحشر جميع العباد يعنى پس زود باشد كه جمع كند مستنكف و مستكبر را خداى تعالى روزى كه جمع كند جميع عباد را
إِلَيْهِ
بسوى خود يعنى بروز جزا كه روز قيامت است
جَمِيعاً
همهء ايشان را تا مزد اعمال ايشان را از ثواب و عقاب بايشان برساند .
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
و أما آنان كه ايمان آوردند
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و كارهاى نيكو كردند
فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ
پس تمام بدهد خداى تعالى مزدهاى ايشان را
وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
و بيفزايد جزاى ايشان را از خود كه آن ده برابر عمل است و تا هفتاد و هفتصد و مضاعف بر آن
وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَ اسْتَكْبَرُوا
و أما آن كسانى كه از عبادت حق استنكاف و استكبار كردهاند
فَيُعَذِّبُهُمْ
پس