وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا
و بدرستى كه آنان كه اختلاف كردند
فِيهِ
در شأن عيسى كه بعضى از يهود گفتند كه : عيسى مقتول نشده و برخى گفتند كه : كشته شده و بعضى گفتند كه : ناسوت عيسى مصلوب گشت و لاهوت او به آسمان صعود كرد أما علماء يهود را يقين بر عدم قتل او بود . و آن گروه مختلفة الاقوال
لَفِي شَكٍّ مِنْهُ
هر آينه در شك و تردد بودند ازو بقتل و عدم قتل
ما لَهُمْ بِهِ
نيست مر يهودان را بعيسى
مِنْ عِلْمٍ
از معانى علم مشترك ميان يقين و ظن و شك
إِلَّا اتِّباعَ الظَّنِّ
مگر پيروى گمان خود كه آن شك است
وَ ما قَتَلُوهُ يَقِيناً
و نكشتند عيسى را بيقين
بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ
بلكه برداشته است خداى تعالى او را بسوى خود ، يعنى او را در آسمان جاى داد چنانچه در من لا يحضره الفقيه از حضرت سيد العابدين عليه الصلاة و السلام روايت كرده كه آن آن حضرت فرمود كه : مر خداى تبارك و تعالى را بقاعى هست در سماوات پس اگر عروج كند بسوى بقعهاى از بقاع سماوات بتحقيق عروج كرده باشد بسوى خدا لهذا حق تعالى درباره حضرت عيسى «
بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ
» فرمود
وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً
و هست خداى تعالى غالب در آنچه خواهد از رفع عيسى و انتقام يهودا
حَكِيماً
درست كردار در افعال و تقديرات خود ، راست گفتار در اقوال خود .
وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
و نيست از اهل كتاب احدى
إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ
مگر آنكه بيقين ايمان آورد بعيسى
قَبْلَ مَوْتِهِ
پيش از مرگ او كه بعد از نزول باشد از آسمان ، چنانچه از حديث حضرت امام محمد باقر عليه السّلام در تفسير اين آيت بعد ازين ظاهر خواهد شد . و در بعضى روايات أهل بيت عليهم السلام معنى آيه اين چنين است كه : نيست احدى از اهل كتاب مگر آنكه ايمان آرند به محمد صلى اللَّه عليه و آله پيش از مرگ خود يعنى وقت معاينهء اسباب موت كه ايمان بأس است از حضرت صادقين عليهما السلام مرويست كه حرام است بر روح شخصى كه مفارقت كند از جسد خود تا آنكه نه بيند محمد و على عليهما السلام را بحيثيتى كه از علامات معلوم