و در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد ازين آيه اينست كه هر گاه مردى انكار حق كند و زبان خود را بمذمت ائمهء هدى عليهم السلام بگشايد بايد كه از او اجتناب نمود هر جا و بهر نوع كه باشد بنا برين مراد از «
آياتِ اللَّهِ
» اهل حق و ائمهء هدى عليهم السلاماند چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه
« آيات اللَّه هم الأئمة عليهم السلام »
و ابو عمرو كشى باسناد خود در كتاب رجال روايت از محمد بن عاصم كرده كه او گفت كه : حضرت امام رضا عليه السّلام مرا از مجالست جمعى كه قائل بحيات امام موسى كاظماند و ايشان را واقفيه گويند منع بليغ نمود و فرمود كه مراد از « آيات » در اين آيه اوصياء و ائمهء هدىاند و مراد از آنان كه كافر شدند به آن آيات واقفيهاند ظاهرا مراد اين باشد كه از جملهء ما صدق او يكى واقفيهاند
إِنَّ اللَّهَ
بدرستى كه خداى تعالى
جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ
جمع كنندهء منافقان و كافران است كه با هم مينشينند و مصاحبت مينمايند
فِي جَهَنَّمَ
در دوزخ
جَمِيعاً
همهء ايشان را .
الَّذِينَ
آن منافقان و كافرانى كه
يَتَرَبَّصُونَ
انتظار مىبرند
بِكُمْ
بشما يعنى انتظار حال شما مىبرند
فَإِنْ كانَ لَكُمْ
پس اگر واقع شود مر شما را
فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ
فتحى و نصرتى از نزد خدا
قالُوا
گويند منافقان مر شما را اى مؤمنان :
أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ
آيا ما نبوديم با شما و مدد نكرديم شما را ؟ پس ما را نيز از غنيمت بهره بدهيد .
وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ
و اگر باشد مر كافران را نصيبى از فتح و نصرت
قالُوا
گويند مر اين كافران را :
أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ
آيا ما غالب و مستولى نبوديم بر شما ؟ يعنى قدرت داشتيم بر قتل و غارت شما
وَ نَمْنَعْكُمْ
و آيا باز نداشتم شما را و محافظت شما ننموديم
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
از ضرر و اذيت مؤمنان زيرا كه ما ايشان را از شما ترسانيديم و نگذاشتيم كه بر شما ظفر يابند ؟ بنا بر اين ما نيز شريك غنايم شمائيم ، چون ظفر كافران مقصور است بر مال دنيا كه سريع الزوال است بنا برين ظفر مسلمانان را