ايشان از أهل ايمانند
وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ
و ياد نميكنند خداى را
إِلَّا قَلِيلًا
مگر ياد كردنى اندك كه آن در حضور مردمانست نه در خلوت و در حديث وارد شده كه كسى كه خداى را در سرّ و پنهانى ياد كند پس بتحقيق ياد خدا كرده باشد بسيار .
مُذَبْذَبِينَ
مينمايند خود را در حالتى كه متحير و مترددند
بَيْنَ ذلِكَ
ميان ايمان و كفر
لا إِلى هؤُلاءِ
نيستند منسوب بكفار بسبب اظهار ايمان بطريق نفاق
وَ لا إِلى هؤُلاءِ
و نه مربوطند بمؤمنين و مسلمين بسبب كفر باطنى . ازين آيهء كريمه معلوم مىشود كه طريقهء نفاق اخبث از طريقهء كفر است لهذا حق تعالى بر ترك طريقهء كفر مذمت آنها كرده كه شما طريقهء كفر را گذاشته متشبّث باخبث از آن شدهايد و در سورهء مباركهء بقره مذمت كفار در دو آيه كرده و مذمت منافقين در آيات كثيره كرده
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ
و هر كرا كه خداى تعالى گمراه كند يعنى سلب توفيق ازو كند و تخليهء او نمايد
فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا
پس نيابى تو مر او را سبيلى به حق يعنى نيابى تو مر او را كه سالك طريق باشد .
و چون حق تعالى پيش ازين نهى از مخالطه با كافران نمود اين زمان نهى از دوستى بايشان مىكند و ميفرمايد كه :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى كسانى كه ايمان آوردهايد
لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ
فرا مگيريد كافران را
أَوْلِياءَ
دوستان
مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ
به غير از مؤمنان
أَ تُرِيدُونَ
آيا مىخواهيد شما از فرا گرفتن كافران دوست خود
أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ
اينكه بگردانيد براى خداى تعالى
عَلَيْكُمْ
بر عذاب شما
سُلْطاناً مُبِيناً
حجتى و دليلى ظاهر زيرا كه موالات كفار علامت نفاق است و اهل نفاق را عذاب لازم است چنانچه حق تعالى ميفرمايد كه :
إِنَّ الْمُنافِقِينَ
بدرستى كه منافقان ميباشند
فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ
در مرتبهء زير ترين
مِنَ النَّارِ
از دوزخ
وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ
و نيابى تو مر ايشان را
نَصِيراً
يارى كه باعث خلاصى ايشان گردد از عذاب و دخول در درك اسفل .