يعنى باهل بيت نبوت وانگذارند .
و چون حق تعالى در مكهء معظمه بآيهء «
وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ
» كه در سورهء انعام « 1 » مسطور است حكم نمود مر مؤمنين را بعدم مخالطت با جمعى كه خوض يعنى استهزاء بآيات قرآنى ميكردند پس در مدينهء مكرمه به جهت تذكار آن حكم و مبالغه بر آن اين آيه را نازل گردانيد كه :
وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ
و بتحقيق فرو فرستاده بود خداى تعالى بر شما اى مؤمنين
فِي الْكِتابِ
در قرآن مجيد
أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ
اينكه شأن اينست كه هر گاه بشنويد آيتهاى قرآن را كه خداى تعالى فرو فرستاده ، بنا برين كلمهء « ان » مخففه از مثقله است بتقدير « أنه اذا سمعتم آيات اللَّه »
يُكْفَرُ بِها
در حالتى كه انكار كرده مىشود مضمون آنها يعنى در حالتى كه كافران به آن نميگروند
وَ يُسْتَهْزَأُ بِها
و سخريه كرده مىشود به آنها يعنى اهل كفر از روى عناد استهزاء و سخريه به آن ميكنند
فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ
پس منشينيد شما و مخالطت مكنيد با اهل كفر و استهزاء
حَتَّى يَخُوضُوا
تا آن زمان كه شروع كنند
فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ
در سخنى غير انكار و استهزاء
إِنَّكُمْ إِذاً
بدرستى كه باشيد شما آن هنگام كه نشست و برخاست كنيد با ايشان در وقت انكار و استهزاء
مِثْلُهُمْ
مانند ايشان در گناه يا در كفر اگر راضى باستهزاء ايشان باشيد اضافهء « مثل » بر ضمير جمع مستغنى ساخته از آوردن آن بلفظ « امثالهم » جمع و يا آنكه چون لفظ « مثل » مانند مصدر است در وقوع آن بر قليل و كثير بنا برين « مثلهم » گفت نه « أمثالهم » محمد بن مسعود عياشى باسناد خود نقل كرده كه على بن موسى الرضا عليه السّلام در تفسير اين آيه فرموده كه : هر گاه بشنوى كه شخصى جاحد و منكر حق است و تكذيب أهل حق مىكند و مذمت مينمايد ايشان را از نزد او برخيز و با او منشين
هامش
( 1 ) - آيهء 68