نماز بجاى آورند و فرقهء ديگر حراست نمايند ؛ و چون امام بركعت دوم برخيزد آن فرقهء ديگر كه يك ركعت را به جماعت گزاردهاند ركعت دوم را به قصد انفراد بگزارند و سلام داده برخيزند و امام اين ركعت را دراز كند تا فرقهء حارسه بيايند و به امام درين ركعت اقتدا كنند و با امام اين ركعت را بجاى آورند و چون امام از براى تشهد بنشيند ايشان برخيزند و امام تشهد را دراز كند تا ايشان ركعت ديگر را بجاى آورده ملحق به او شوند و بعد از آن باتفاق سلام دهند ، و اگر نماز شام باشد مخير است امام در آنكه با فرقهء اولى دو ركعت نماز بجاى آورد و با فرقهء دوم يك ركعت يا بر عكس ، و در صحت اين نماز چند شرط معتبر است كه كتب أصحاب حامل آنست و على بن ابراهيم گفته كه : اين آيه در حديبيه نازل گرديد .
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ
پس هر گاه بجاى آريد نماز خوف را
فَاذْكُرُوا اللَّهَ
پس ياد كنيد خداى را بطريق دعا و طلب نصرت در جميع احوال
قِياماً
در حالتى كه ايستادهايد
وَ قُعُوداً
و در حالتى كه نشستهايد
وَ عَلى جُنُوبِكُمْ
و در حالتى كه بر پهلو افتادهايد بنا بر اين أمر در «
فَاذْكُرُوا اللَّهَ
» براى ندب است و بعضى گفتهاند كه :
مراد از «
قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ
» ارادهء بجا آوردن نماز خوفست و از «
فَاذْكُرُوا اللَّهَ
» آنست كه نماز خوف را در جميع احوال بجاى آوريد بحسب مقتضاى حال بنا برين صيغهء امر براى وجوبست .
فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ
پس هر گاه كه قرار گيريد در أوطان خود و از خوف ايمن شويد
فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ
پس بپاى داريد نماز را مستقيم الافعال با شرايط و اركان
إِنَّ الصَّلاةَ
بدرستى كه نماز
كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
هست بر مؤمنان
كِتاباً مَوْقُوتاً
فريضهء تعيين كرده شده بوقت معين كه اخراج از آن وقت جايز نيست ، و اين آيت دليل است بر اينكه أداء نماز در حين حرب و اضطراب واجب است و ابو حنيفه گفته كه : « لا يملى المحارب حتى يطمئن » .