چنانچه او نعمت الهى را ببخل و اخفا خوار كرده .
وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ
و دوست نميدارد خداى تعالى آنان را كه نفقه ميكنند و آماده كردهايم عذاب دوزخ را براى كسانى كه انفاق ميكنند
أَمْوالَهُمْ
مالهاى خود را
رِئاءَ النَّاسِ
براى ديدن مردمان كه تا ايشان تحسين او كنند ، بنا بر اول «
وَ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ
» معطوفست بر «
الَّذِينَ يَبْخَلُونَ
» و تقدير كلام چنين مىشود كه « ان اللَّه لا يحب من كان مختالا فخورا و ان اللَّه لا يحب الذين ينفقون أموالهم رئاء الناس » و بنا بر ثانى معطوفست بر « الكافرين » و تقدير كلام چنين است كه « و اعتدنا للكافرين و للذين ينفقون أموالهم رئاء الناس عذابا مهينا » .
وَ لا يُؤْمِنُونَ
و ايمان نميآورند
بِاللَّهِ
بخداى تعالى
وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ
و نه بروز قيامت
وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ
و هر كه باشد ابليس
لَهُ قَرِيناً
مر او را همنشين
فَساءَ قَرِيناً
پس بدهمنشينى است ابليس ، زيرا كه او داعى مردمان است بكفر و معصيت .
وَ ما ذا عَلَيْهِمْ
و چه چيز بودى بر كافران يعنى چه زيان داشتى ايشان را
لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ
اگر ايمان آوردندى به خدا
وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
و بروز قيامت
وَ أَنْفَقُوا
و چه زيان داشتى ايشان را اگر بيرون ميكردند حق خداى را در طاعت خداى تعالى بدون غرض ريا
مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ
از آنچه داده است خداى ايشان را
وَ كانَ اللَّهُ
و هست خداى
بِهِمْ
بايشان يعنى باقوال و احوال ايشان
عَلِيماً
دانا و بفراخور احوال و اعمال ايشان جزا خواهد داد .
إِنَّ اللَّهَ
و بدرستى كه خداى تعالى
لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ
ستم نميكند مقدار ذرهاى ، و « ذره » يا مورچهء سرخ كوچك است و يا چيزيست كه از شعاع آفتاب در هواى روزنها ظاهر مىشود و آن را اصلا قدرى و وزنى نيست و مراد ازينكلام مبالغه است در نفى ظلم
وَ إِنْ تَكُ
و اگر باشد مقدار ذره
حَسَنَةً
نيكى در ميان اعمال بندهء مؤمن