أحاديث صحيحه كرده بنا بر مخالفت ظاهر كتاب اللَّه عز و جل و فرموده كه : « كل حديث ورد هذا المورد فانه لا يجوز العمل عليه لانه
روى عن النبى صلى اللَّه عليه و آله و عن الأئمة عليهم السلام أنهم قالوا اذا جاءكم عنا حديث فاعرضوه على كتاب اللَّه فما وافق كتاب اللَّه فخذوه و ما خالفه فاطرحوه أو ردوه علينا »
مخفى نيست كه شيخ عليه الرحمه اعتماد به ظاهر قرآن عزيز كرده و الا تأويل آن ممكن است چنانچه مذكور شد ليكن تأويل بعيد است .
وَ رَبائِبُكُمُ
و حرام است دختران زنان شما از شوهران ديگر
اللَّاتِي
آن دخترانى كه
فِي حُجُورِكُمْ
تربيت يافتهاند در كنارهاى شما و ذكر اين قيد بحسب عادت و غالب اوقات است و الا دختر زن حرام مؤبد است خواه در كنار شوهر مادر خود پرورش يافته باشد يا نيافته باشد چنانچه در حديث أمير المؤمنين عليه السّلام وارد شده كه
« الربائب عليكم حرام كنّ فى الحجر أو لم يكنّ »
و حامل ذكر اين حديث كتاب مستطاب كافى است . به شرط آنكه متولد شده باشد
مِنْ نِسائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ
از زنان شما كه دخول كرده باشيد بايشان يعنى جماع كرده باشيد ، و ميتواند كه «
دَخَلْتُمْ بِهِنَّ
» بمعنى ؛ « دخلتم معهن فى السر » باشد يعنى از زنان شما كه داخل شده باشيد با ايشان در خلوت اعم از آنكه جماع واقع شده باشد يا نه ، و لهذا صاحب مجمع البيان گفته كه « اختلف فى الدخول على قولين : أحدهما أن المراد به الجماع ، عن ابن عباس ، و الآخر أنه الجماع و ما يجرى مجراه من المسيس و التجريد ، عن عطاء و هو مذهبنا » يعنى در معنى دخول أهل تفسير را دو قولست : يكى آنكه مراد از آن جماعست چنانچه از ابن عباس مرويست ، دوم آنكه أعم از جماع و مقدمات جماعست از ماليدن خود بزن و برهنه كردن او چنانچه از عطاء بن رباح فهرى قرشى روايت كردهأند و اين مذهب ماست ، مراد ازين چنانچه پيش ازين دانستى اشارت بمذهب خود است ، و درين باب حديث نيز از ائمهء هدى عليهم