اگر باشيد شما ايمان آورندگان به پيغمبر خود ، ميتواند كه اين آيه تتمهء كلام پيغمبر ايشان باشد يا ابتداء خطابى باشد از جانب اللَّه بايشان .
پس بعد از رسيدن تابوت ، حكم طالوت را انقياد ورزيده متوجه حرب جالوت شدند و هوا بغايت گرم بود
فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ
پس آن هنگام كه بيرون آمد طالوت از شهر با لشگرهاى بنى اسرائيل
قالَ
گفت پيغمبر ايشان اشموئيل بوحى الهى يا گفت پادشاه ايشان طالوت كه از پيغمبر شنيده بود :
إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ
بدرستى كه خداى تعالى امتحان كنندهء شماست درين هواى گرم بجوى آب تا معلوم شود كه فرمانبردار در ميان شما كدام جماعتند
فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي
پس هر كس از شما بياشامد آب ازين جوى پس نيست آن كس از حزب من و با كفار جنگ نخواهد كرد
وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي
و هر كس كه نياشامد از آن جوى پس بدرستى كه او از حزب من و پيرو من است
إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ
استثناست از قول خداى تعالى كه فرموده «
فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي
» ايراد جملهء «
وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي
» در ميان مستثنى منه و مستثنى اشارتست بر اهتمام بشأن آن ، يعنى هر كس كه از آن نهر آب بياشامد او از من نيست مگر آن كس كه بردارد يك كف آب را بدست خود و آب را بياشامد كه در اين أمر مرخصند ، و ازين مقدار آشاميدن آب برايشان گناهى نيست .
و در آن هواى گرم و غلبهء تشنگى چون لشگريان بدان نهر رسيدند
فَشَرِبُوا مِنْهُ
پس بياشاميدند آب از آن نهر زياده از يك كف و
فى تفسير على بن ابراهيم « و الذين شربوا منه كانوا ستين ألفا »
يعنى آنان كه آب آشاميدند شصت هزار كس بودند
إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ
مگر اندكى از ايشان محمد بن مسعود عياشى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه سيصد و سيزده كس از ايشان بعضى يك كف آب خوردند و بعضى أصلا آب نياشاميدند و على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده