قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ
، الاية »
و على بن ابراهيم روايت كرده كه
«
وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً
نزلت فى اليهود ، ثم نسخت بقوله « 1 » :
فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
»
و مخفى نماند كه اينحديث منافات با گفتگوى سابق ندارد چه جايز است كه حكم اين آيت در حق مأمورين بقتال منسوخ شده باشد ، و باقى باشد در حق غير ايشان و در كتاب تهذيب الاحكام ، روايت كرده كه شخصى از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كرد و گفت : قربانت شوم مراد از ناس در «
قُولُوا لِلنَّاسِ
» جميع مردمانند ؟ حضرت تبسم كرده فرمودند : نى بلكه مراد اينست كه
« قولوا لمحمد رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و علىّ و اهل بيته عليهم السلام » .
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ
و بپاى داريد نماز را و بدهيد زكات را چنانچه مأمور شدهايد .
پس قبول ميثاق بتفصيل مذكور نموديد
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ
پس روى بگردانيديد و شكستيد آن عهد و پيمان را
إِلَّا قَلِيلًا مِنْكُمْ
مگر اندكى از شما
وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ
حال آنكه شما اعراض كنندگانيد از حكم توراة ، و عادت شما اعراض از وفا و طاعت است . اين خطاب بر موجودين زمان حضرت و بر سابقين اين زمانست بطريق تغليب بنا برين همه را مخاطب ساختند .
وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ
و ياد كنيد آن حادثه را كه فرا گرفتيم ما همان اسلاف شما را كه ايشان با خلاف برسانند بطنا بعد بطن كه
لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ
مريزيد خونهاى يكديگر را
وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ
و بيرون مكنيد ياران خود را از شهرها و خانههاى ايشان چون ايشان موافق يكديگر بودند در نسب و در دين گويا كه نفس يكديگر بودند ، لهذا حق تعالى فرمود : «
لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ
»
ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ
پس شما اقرار كرديد بميثاق مذكور و اعتراف نموديد بلزوم آن
وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ
حال آنكه شما شهادت ميدهيد بر نفس خود بر اخذ ميثاق يا آنكه شهادت
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 6 .