خدايا خادمك مرا از عذاب نجات ده كه او مرا از گرما و سرما نگاه داشته حق تعالى اجابت شفاعت او كند و از ابو جعفر عليه السّلام نقل است كه مؤمن همسايهء خود را كه هيچ حسنهء از او صادر نشده باشد شفاعت كند و گويد بار خدايا دفع اذيت و ضرر از من ميكرد حق تعالى شفاعت او را در بارهء او قبول كند بعد از آن فرمود بدرستيكه كمترين اهل ايمان از روى شفاعت شفاعت سى كس تواند كرد و در آثار آمده كه هيچ جائى نباشد كه جمعى از مؤمنان آنجا جمع شوند كه در ميان ايشان بنده باشد از اهل ايمان و صلاح الا كه شفاعت او در حق همهء ايشان قبول كنند و اهل كفر و شرك از اين سعادت محروم باشند و در عذاب ابدى گرفتار و از روى حسرت گويند
فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً
پس كاشكى بودى ما را بازگشتى به دنيا
فَنَكُونَ
پس ميبوديم
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
از باور دارندگان تا شفاعت ما ميكردند
إِنَّ فِي ذلِكَ
بدرستيكه در آنچه مذكور شد از خبر ابراهيم و احتجاج او
لَآيَةً
هر آينه علامتى است كه عقلا بدان عبرت گيرند و حجتى و موعظهء مر كسى را كه ارادهء آن نمايد كه به نظر اعتبار در آن نگرد و بامر آخرت پردازد
وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ
و نبودند بيشتر قوم ابراهيم
مُؤْمِنِينَ
گروندگان به او چه از اهل بابل جز دختر نمرود كسى ايمان نياورده بود
وَ إِنَّ رَبَّكَ
و بدرستى آفريدگار تو
لَهُوَ الْعَزِيزُ
اوست غلبه كننده بر مشركان و غالب بر تعجيل انتقام از ايشان
الرَّحِيمُ
مهربان بمهلة دادن عذاب ايشان تا ايمان آورند ايشان و يا ذريه ايشان و يا بخشاينده كه توبهء بندگان رد نكند و بىاحتجاج بر ايشان عذاب نفرمايد
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ
تكذيب كردند گروه نوح همه فرستادگان را تا آدم و گفتند هيچ پيغمبرى بخلقان نيامده و يا مراد تكذيب نوح است چه تكذيب يك پيغمبر موجب تكذيب همه است زيرا هر يك داعى بندگانند بر توحيد و عدل و غير آن از اصول اسلام پس تكذيب جميع ايشان باشد و قول اول منقولست از امام جعفر عليه السّلام
إِذْ قالَ لَهُمْ
ياد كن چون گفت مر ايشان را
أَخُوهُمْ نُوحٌ
برادر ايشان نوح مراد اخوت نسبيست يعنى نوح كه سلسلهء نسبت او بايشان منتهى بود گفت مر ايشان را
أَ لا تَتَّقُونَ
آيا نميترستيد از خداى كه ترك عبادت او ميكنيد و بتان را ميپرستيد و تكذيب من ميكنيد و انكار ميورزيد
إِنِّي
بدرستيكه من
لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ
مر شما را فرستادهام با امانت و مشهور به اين صفت در ميان شما پس سخن من حق خواهد بود و معرا از شايبهء كذب
فَاتَّقُوا اللَّهَ
پس بترسيد از عقوبت خداى و ترك بت