ايذاى آن حضرت همان ايذاى حق تعالى است كه مستلزم لعنت و عقوبت دائمى است و عذاب اليم
وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ
و آنان كه ميرنجانند مردان مؤمن را
وَ الْمُؤْمِناتِ
و زنان مؤمنه را
بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا
به غير آنچه كردهاند يعنى به غير خيانتى كه مستوجب آن باشد
فَقَدِ احْتَمَلُوا
پس هر آينه برداشتهاند اين موديان
بُهْتاناً
وزر و دروغى بزرك را
وَ إِثْماً مُبِيناً
و گناهى هويدا يعنى سزاوار عقوبت بهتان و مستحق عذاب ظاهر و هويدا و نمايان در انوار و كشاف و غيره مذكور است كه آيه در شأن منافقان فرود آمده كه بكلمات نالايق حضرت مرتضى على عليه السّلام را ميرنجانيدند در حديث آمده كه بر شما باد كه احتراز كنيد از ايذاى اهل ايمان بتحقيق كه حق تعالى به جهت آن در غضب ميآيد و خشمناك مىشود از ضحاك منقولست كه بعضى متهتكان در شب بيرون ميآمدندى و بعضى زنان چون به قضاى حاجت رفتندى بر عقب ايشان روا نشدندى و انگشت بر ايشان زدندى اگر از ايشان بايستادى مراد خود از او حاصل كردندى و اگر ايشانرا زجر كردندى بگريختندى زنان اينحال را بشوهران بازگفتندى شوهران رسول را از اين حال خبر دادند حق تعالى آيه مذكوره را نازل ساخت و از كلبى نيز روايت است كه آيه در شأن زانيانست كه شبها بر سر راهها نشستندى و دست تعدى در دامن كنيزان رسانيدندى و سدى رواية كرده كه در آنوقت علامة حرايران بود كه در سر راه سر پوشيده رفتندى و جوارى سر برهنه بودندى
و چون اين بدكاران از سر پوشيدن تحاشى مينمودند لا جرم اين آيه آمد كه
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغمبر برگزيده
قُلْ لِأَزْواجِكَ
بگو مر زنان خود را
وَ بَناتِكَ
و دختران خود را
وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ
و زنان مؤمنان را كه بوقت بيرون رفتن از خانهء
يُدْنِينَ
نزديك گردانند و فرو گذارند
عَلَيْهِنَّ
بر رويها و بدنهاى خود
مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ
از چادرهاى خود يعنى وجوه و ابدان خود را بدان بپوشند
ذلِكَ
آن پوشيدن سر و روى
أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ
نزديك تر است به آنكه بشناسند ايشان را بصلاح و عفت تا متميز شوند بآزادى و به جهت آن زانيان متعرض ايشان نشوند
فَلا يُؤْذَيْنَ
پس ايذا كرده نشوند يعنى زانيان تعرض نكنند بايشان
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً
و هست خداى آمرزنده گناهان گذشته چون توبه كنند
رَحِيماً
مهربان كه مصلحت بندگان بايشان بيان مىكند
پس در توعيد و تهديد اهل نفاق و زانيان بيان مىكند كه
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ
اگر باز نهايستند منافقان از آزار پيغمبر و كيد نمودن با او
وَ الَّذِينَ
و برنگردند آنان كه
فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
در دلهاى ايشان بيماريست يعنى فساق از قصد زنان و ميل فواحش و ايذاى