تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى ) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
رسول خدا رحلت نمايد من عايشه را بنكاح خود درآوردم مقاتل گفته كه اينكس طلحه بن عبد اللّه بود كه ميگفت محمد نهى مىكند ما را از آنكه با دختران عم خود سخن گوئيم مگر در پس پرده و اللّه كه اگر بميرد عايشه را بزن كنم و ابو حمزهء ثمالى فرموده كه دو مرد از اصحاب گفتند كه آيا محمد زنان ما را نكاح تواند و ما زنان او را نكاح نتوانيم كرد و اللّه كه اگر محمد بميرد ما زنان او را نكاح كنيم و مراد از اينها يكى عايشه بود و يكى ام سلمه حق تعالى آيه كه
وَ ما كانَ لَكُمْ
و نرسد و نسزد مر شما را
أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ
آنكه برنجانيد فرستاده خداى را و بكنيد آنچه از آن كاره باشد
وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا
و نشايد شما را كه نكاح كنيد
أَزْواجَهُ
زنان او را
مِنْ بَعْدِهِ
از پس وفات او يا بعد از آن كه طلاق داده باشد
أَبَداً
هرگز
إِنَّ ذلِكُمْ
بدرستيكه ايذاى آنحضرت و نكاح ازواج او
كانَ عِنْدَ اللَّهِ
هست نزديك خداى
عَظِيماً
گناه بزرك زيرا كه حرمت آن حضرت لازم است در حال حيوت او و بعد از وفات او بلكه حيات و ممات او در اداى تعظيم حقوق يكسانست چه خلعت خلافت عظمى در حين حيات و لباس شفاعة كبرى بعد از وفات بر بالاى اعتدال او دوخته است و اين آيه نيز دلالة مىكند بر خاصه ديگر مر حضرت رسالت را و آن عدم نكاح ازواج است بعد از وفات باجماع علما مرويست كه همچنانكه بعضى از اصحاب ميگفتند كه اگر حضرت پيغمبر را وفات رسد ما عايشه را بخواهيم چنان كه گذشت و بعضى ديگر اينمعنى را در دل داشتند و به زبان نمىآوردند حق تعالى فرمود
إِنْ تُبْدُوا شَيْئاً
اگر آشكارا كنيد چيزيرا يعنى نكاح بعضى از امهات مؤمنات و به زبان بگوئيد
أَوْ تُخْفُوهُ
يا پنهان داريد آن را در دل و به زبان نياريد
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ
پس بدرستى كه خداى هست
بِكُلِّ شَيْءٍ
به همه چيزى از سر و علانيه
عَلِيماً
دانا و بدان شما را سزا خواهد داد و در اين آيه تهديد عظيمست بر تزوج بازواج پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و بعد از آن بجهة وجوب رعاية تعظيم و حرمت آنحضرت در حين حيات و ممات و در خبر است كه چون آيه حجاب نازل شد زنان پرده فرو گذاشتند آباء و ابناء و اقارب ايشان گفتند يا رسول اللّه چون حكم نازلشد كه زنان پرده نشين شوند ما نيز از پس حجاب بايشان گفت و شنيد بايد كرد آيه نازلشد كه
لا جُناحَ عَلَيْهِنَّ
هيچ گناهى نيست بر زنان
فِي آبائِهِنَّ
در روى نمودن بپدران خود
وَ لا أَبْنائِهِنَّ
و نه پسران خود
وَ لا إِخْوانِهِنَّ
و نه به