تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى ) — صفحة 270

مساهمون:

ص٢٧٠
لا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا
سود نخواهد داشت آنها را كه نگرويده‌اند
إِيمانُهُمْ
گرويدن ايشان يعنى مقتولان چه در حال قتل كه وقت استيصال است ايمان ايشان را فايده ندهد
وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ
و نباشند ايشان كه مهلت داده شوند و عذاب قتل ايشان در توقف افتد و يا آنكه در روز قيامت ايمان آوردن نفع بايشان رساند و از عذاب مهلت يابند
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ
پس روى بگردان از ايشان از روى اهانت و ايشانرا واگذار تا مدت معلوم كه وقت نزول آية السيف است
وَ انْتَظِرْ
و منتظر باش نصرت الهى را
إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ
بدرستى كه ايشان نيز منتظرند كه غلبه كنند بر تو و بمضمون الحق يعلو و لا يعلى عليه نصرت و غلبه ترا باشد نه ايشانرا و يا آنكه چون وعيد الهى البته بايشان خواهد رسيد پس گوييا منتظر آنند

سورة الاحزاب

ثلاث و سبعون آية مدنية ابى ابن كعب از حضرت رسالت پناهى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه سوره الاحزاب را بسيار خواند روز قيامت در جوار سيد ابرار و اولاد اطهار او باشد پوشيده نماند كه حق تعالى در ختم سورة السجده امر كرد حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بانتظام نصرت در اين سوره امر فرمود آنحضرت را كه در حين انتظار از نواهى اجتناب نما و اطاعت كفار منما و فرمود بقوله تبارك و تعالى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
در اسباب نزول و غير آن از تفاسير آورده‌اند كه ابو سفيان بن حرب و عكرمه بن ابى جهل و ابو اعور اسلمى بعد از واقعهء احد از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امان طلبيده از مكه بمدينه آمدند و در مركز نفاق يعنى وثاق عبد اللّه بن سلول كه راس و رئيس اهل كفر بود نزول كردند روز ديگر عبد اللّه بن سعد بن ابى سرح و طعيمة ابن ابى رق كه از اهل نفاق بودند همراه گرفته نزد رسول آمدند و گفتند ما را بلات و مناة بازگذار و بگو كه بتان را در قيام قيامت مقام شفاعت هست و عبادة آنها نافع ما نيز تو را بگذاريم تا خدمت خداى خود كنى اين سخن بر آن حضرت شاق آمد و روى مبارك درهم كشيد ابن ابى و ابن قشير و ابن قيس گفتند يا رسول اللّه سخن اشراف عرب را رد مكن كه صلاح كلى در ضمن آنست اصحاب گفتند يا رسول اللّه دستورى ده تا ايشان را بقتل آريم حضرت فرمود من ايشان را بجان و مال امان داده‌ام و نقض عهد روا نيست و ليكن ايشان را از مدينه اخراج كنيد و بعد از آن فرمود اخرجوا فى لعنة اللّه و غضبه بيرون رويد از شهر كه در لعنت خدا و غضب اوييد پس اين آيه نازلشد كه
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغمبر خبر دهنده و يا بلند مرتبه
اتَّقِ اللَّهَ
دايم و باقى باش بر تقوى و يا