تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى ) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥
وَ آتانِي مِنْهُ رَحْمَةً
و داده باشد مرا از نزديك خود پيغمبرى كه لازم رحمت واسعهء اوست
فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُ
پس كيست كه يارى كند و بازدارد از عذاب خداى اگر نافرمانى كنم او را در تبليغ رسالت و منع شما از شرك آوردن
فَما تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ
پس شما نميافزائيد مرا جز نسبت دادن زيانكارى به من و ابطال و تضييع شما آنچه حق تعالى به من داده از نبوت و به خواندن شما مرا بر دين ملت پدران خود آورده‌اند كه قوم ثمود بعد از جدال بسيار طلب معجزه كردند چنانچه در سورهء اعراف گذشت و بدعاى وى از سنگ ناقه بيرون آمد چنانچه مطلوب ايشان بود صالح بر ايشان حجت گرفت و در آن باب نصيحت آغاز كرد .
وَ يا قَوْمِ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ
و گفت اى گروه من اين ناقه‌ايست كه خدا بمحض قدرت خود خلق فرموده
لَكُمْ آيَةً
براى عبرت شما از آن در حالتى كه نشانه‌ايست بر كمال قدرت او
فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ
پس بگذاريد او را تا بخورد يعنى بچرد و آب آشامد در زمين خداى يعنى روزى او بر شما نيست و نفع رساند مر شما را
وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ
و مرسانيد بوى آزارى كه اگر ببدى قصد او كنيد
فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَرِيبٌ
پس فراگيرد شما را عذابى نزديك يعنى در عقب آزار او معذب گرديد و مهلت نيابيد مگر زمانى اندك كه سه روز باشد پس ناقه با ولد روزى همهء آب ايشانرا ميآشاميد و همان مقدار شير بايشان ميداد و روزى براى ايشان ميگذاشت و گرد چشمه نميگشت ايشان در دفع آن كوشيدند .
فَعَقَرُوها
پس پى كردند آن ناقه را و تفصيل پى كردن ناقه در سوره شق القمر بيايد انشاء اللّه تعالى و بعد از پى كردن ناقه بچهء او بر بالاى كوهى برآمده سه بار بانگ كرد صالح عليه السّلام در آن وقت در ميان قوم نبود چون بيامد و حال را به او تقرير كردند
فَقالَ تَمَتَّعُوا
پس گفت كه بزئيد و برخوريد از زندگى خود
فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ
در سراهاى خود سه روز كه چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه است و روز شنبه عذاب بشما فرود آيد
ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ
اين وعده‌ايست نه دروغ آورده اند كه روز چهارشنبه رويهاى ايشان زرد شد و روز پنجشنبه سرخ گشت و روز جمعه سياه شد و شنبه عذاب نازل گشت .
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا
پس آنهنگام كه آمد فرمان ما به عذاب ايشان
نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا
رهانيديم صالح را و آن را كه با او بودند از مؤمنان برحمتى و بخشش از نزديك ما كه آن اعطاى لطف و توفيق بود بايشان كه بسبب آن مهتدى شده