شما نگردد
حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ
حريص است بر اسلام شما و صلاح نيات شما
بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
بگرويدگان از شما و غير شما مهربانست و بخشاينده حق تعالى هيچ پيغمبرى را به اين دو صفت مدح نكرد مگر پيغمبر شما را و در حق خود فرمود ان اللّه بالناس لرؤف رحيم و در باره وى گفت بالمؤمنين رءوف رحيم و در مجمع آورده كه آن حضرت رءوف است بر مطيعين و رحيم است بر مؤمنين .
فَإِنْ تَوَلَّوْا
پس اگر برگردند منافقان از يارى و هوادارى و تخلف كنند از فرمان بردارى يا كافران اعراض كنند از ايمان آوردن به تو
فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ
پس بگو پسنديده است مرا خداى شما كه شر شما كفايت كند و مرا بر شما غالب سازد
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
هيچ معبودى نيست به حق مگر وى
عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ
بر وى توكل كردم و كار خود را با وى گذاشتم پس اميدوارى و ترس كارى ندارم مگر از وى
وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
و اوست خداوند عرش بزرگ مراد ملك عظيم يا جسمى اعظم كه محيط است بر جميع اهل آسمان و زمين و قبلهء اهل دعا و طواف گاه ملائكه است و آن را بكمال قدرت خود نگاه ميدارد و مرويست كه عرش الهى هزار ركن دارد و بروايتى سيصد هزار و قائمه تا قائمه سيصد هزار ساله را هست همهء آن مملو است از حافات و صافات ملائكه و حقيقت معنى آيه آنست كه بگو ايمحمد كه خدائى كه عرش بدين عظمت نگاه ميدارد قادر است كه مرا از شر منافقان و كافران در پناه خود نگاه دارد آوردهاند كه مردى صالح رسول اللّه را در خواب ديد كه در مجمعى نشسته بود و اصحاب با وى مجالست كرده مردى از جمله آشنايان از در درآمد خواست كه بنشيند حضرت دست او را بگرفت و بر بالاى صحابه جا داد گفتند يا رسول اللّه اين كيست كه ويرا بر ما تقديم كردى و بدين مرتبه در تعظيم او كوشيدى فرمود اين مرديست كه در عقب هر نمازى دو آيه از آخر سورهء برائه خواندى يعنى قوله تعالى
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ
تا
وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ