ابن ابى بعد از رجوع آنحضرت سوگند ياد كرد كه ديگر هيچ سفر از آن حضرت تخلف نكند و و عبد اللّه بن ابى سرح نيز سوگند خورد به همين نوع حق تعالى فرمود كه سوگند ايشان براى طلب رضاى شماست نه از براى رضاى خدا
فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ
پس اگر خشنود شويد شما ايمؤمنان از منافقان دروغگوى
فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضى
پس بدرستيكه خدا خشنود نميشود
عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ
از گروه فاسقان يعنى رضاى شما موجب رضاى خدا نشود با وجود خشم خدا ايشانرا سود ندهد و مراد نهى مؤمنان است كه از اين راضى نشوند و بعذرهاى فريفته ايشان مغرور نگردند بعد از امر مؤمنان باعراض و عدم التفات ايشان ميفرمايد كه .
الْأَعْرابُ
عربان باديه نشين كه نشو و نماى ايشان در بيابانها باشد مراد بنو تميم و بنو اسد و عطفان و اعراب حوالى مدينهاند نه تمام اهل باديه بلكه جمع مخصوص
أَشَدُّ كُفْراً وَ نِفاقاً
سختترند از روى كفر و نفاق يعنى نفاق و كفر ايشان از حد و حصر بيشتر است به جهت آنكه مستوحشند و سخت دل
وَ أَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا
و سزاوارترند آنكه ندانند
حُدُودَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ
اندازهائى كه حق تعالى فرو فرستاده
عَلى رَسُولِهِ
بر پيغمبر خود از فرايض و سنن شرعيه
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ
و خدا داناست باحوال ايشان
حَكِيمٌ
حكم كننده از روى حكمت و مصلحت و مهلت دادن ايشان .
وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يَتَّخِذُ
و از منافقان اهل باديه كس هست كه فراگيرد
ما يُنْفِقُ مَغْرَماً
آنچه نفقه ميدهد و صدقه مينمايد تاوانى و زيانى يعنى صدقات خود را غبنى و غرامتى ميشمارد چه بر آن اميد ثواب ندارد بريا و تقيه انفاق مىكند
وَ يَتَرَبَّصُ
و انتظار ميبرد
بِكُمُ الدَّوائِرَ
بشما گردش منتهاى روزگار را يعنى اين را كه دولت اسلام به نكبت مبدل شود و اهل آن منكوب و مغلوب گردند تا از انفاق خلاصى يابند
عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ
بر ايشان باد گردش روزگار و مصائب و نكبات ليل و نهار
وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
و خدا شنواست مر آن را كه به زبان مىآرند داناست به آنچه پنهان ميدارند بعد از آن از احوال اعراب مخلص خبر ميدهد كه .
وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ
و از اهل باديه كسانى هستند كه ميگروند بخداى
وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
بازپسين مراد بنى جهينهاند كه به خدا و بروز قيامت ميگروند
وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ
و فرا ميگيرند آنچه نفقه ميكنند در جهاد يا در صدقه
قُرُباتٍ
اسباب قربت
عِنْدَ اللَّهِ
نزديك خدا يعنى تقرب ميجويند بصدقات خود و وسيله ميسازند آن را بقرب الهى
وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ
و سبب دعاهاى پيغمبر