بر ايشان فرستاد و آن ابر گرداگرد وادى ايشان فروگرفت چون ابر را بديدند بتصور آنكه باران خواهد باريد شاد شدند و همه در سايه آن جمع شدند و آن بادى سياه بود و در آن پارهاى آتش بر هر كه وزيدى في الحال هلاك ساختى هفت شبانه روز اين باد بر ايشان مسلط شد چنان كه شتران گران بار را بر گرفتى و در هوا بردى و بر زمين زدى و از ايشان هيچ كس را زنده نگذاشت و هود با اهل ايمان در اول حال كه آن باد سياه ديدند دانستند كه ابر قهر است از ميان ايشان بيرون رفتند و از آن نجات يافتند و تفصيل اين قصه در سورهء احقاف برخى از آن مسطور خواهد گشت و بعد از قصه هود بيان حال صالح و قوم او مىكند و مىفرمايد كه .
وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً
و فرستاديم بقبيلهء ثمود برادر نسبى ايشان را يعنى صالح و او بر پنج پشت بثمود بن عابر بن سام بن نوح ميرسيد و چون برسالت بر ايشان مبعوث شد
قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
گفت اى گروه من بپرستيد خداى را بوحدانيت
ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ
نيست مر شما را معبودى كه مستحق الوهيت باشد
غَيْرُهُ
بجز از وى قوم به جهت كثرت عدد و مال و توانائى تكذيب صالح كردند و گفتند ما را آيتى بنما كه بدان استدلال كنيم برسالت تو صالح فرمود چه ميطلبيد ايشان اشاره بسنگى كرده گفتند اى صالح از اين سنگ براى ما شترى بيرون آر مشابه شتر بختى بسيار موى آبستن فربه صالح فرمود اگر خداى من به دعاى من اين نوع معجزه بشما نمايد بوحدانيت او اعتراف كنيد گفتند آرى و بدين سوگند غلاظ خوردند صالح عليه السّلام دعا كرد في الحال آنسنگ شكافته شد و ناقه بر آن وجه كه طلب كرده بودند بيرون آمد و در همانساعت بچه از آن متولد شد و مردمان در آن مينگريستند ايشان دست انكار از آستين استكبار بيرون كرده ايمان نياوردند و اين شتر در ميان چراگاه ايشان ميچريد و آب چشمه را يكروز آشاميدنى و به مقدار آن شير ميدادى و ديگر روز گرد آن نميگشت و صالح بعد از اين معجزه گفت ايقوم
قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
بدرستى كه آمد بشما معجزهء روشن از نزد پروردگار شما كه دليل است بر كمال قدرت حق و صحت نبوت من
هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ
اين شتر خداى است يعنى شترى كه حق تعالى بمحض قدرت از سنگ بيرون آورده
لَكُمْ
براى شما
آيَةً
در حالتى كه نشانه ايست و دليلى بر صحت پيغمبرى من
فَذَرُوها
پس بگذاريد اين ناقه را
تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ
تا بخورد گياه را در زمين خدا يعنى شما را در خوردن آن هيچ رنجى و نقصانى نرسد
وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ
و مرسانيد بوى هيچ بدى
فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
پس فراگيرد شما را عذابى