دردناك .
وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ
و ياد كنيد نعمت خداى را چون گردانيد شما را جانشينان در زمين
مِنْ بَعْدِ عادٍ
از پس هلاك قوم عاد
وَ بَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ
و جاى داد شما را در زمين
تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً
فرا ميگيريد از زمينهاى نرم كوشكها براى تابستان
وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتاً
و سوراخ ميكنيد و ميكنيد از كوهها و ميسازيد در سنگ خانهاى زمستان
فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ
پس ياد كنيد نعمت خداى را از تمكن در زمين و قوت كندن كوهها و ساختن و پرداختن عمارتها
وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
و غايت تباهى مجوئيد در زمين و فساد كنندگان ايشان از جواب صالح اعراض كردند و متعرض مؤمنان شدند چنانچه ميفرمايد كه .
قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ
و گفتند گروهى از بزرگان آنان كه تكبر و سركشى كردند از گروه صالح
لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا
مر آنان كه ضعيف و عاجز ميشمردند يعنى بيچارگان و خوار شدگان
لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ
مر آن كسانى را كه گرويده بودند از آن قوم
أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ
آيا مىپنداريد كه صالح فرستاده شده است
مِنْ رَبِّهِ
از نزد پروردگار خود اين بر سبيل استهزاء ميگفتند
قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ
گفتند آن ضعفاى مؤمنين بدرستيكه ما به آن چيزى كه صالح را فرستادهاند از توحيد و اخلاص و عبادت براى معبود يكتا
بِهِ مُؤْمِنُونَ
به آن گرويدگانيم .
قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا
گفتند آنان كه سركشى كردند از ايمان به خدا و پيغمبران او
إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِهِ
بتحقيق كه ما به آن چيزى كه شما گرويدهايد بدان
كافِرُونَ
ناگرويدگانيم .
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ
پس پى كردند و كشتند ناقه را به اين وجه كه قدار ابن سالف را بر اين داشتند كه او را بكشت
وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ
و سركشى كردند از فرمانبردارى پروردگار خود كه آن قوم صالح بود
وَ قالُوا
و گفتند از روى استهزاء
يا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا
اى صالح بيار آنچيزى را كه وعده ميكنى و ميترسانى ما را از عذاب
إِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِينَ
اگر هستى تو از فرستاده شدگان براستى .
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ
پس فراگرفت بسبب كشتن آن ناقه زلزله بعد از واقع شدن فريادى عظيم كه از غايت هيبت و عظمت آن زمين بلرزه در آمد
فَأَصْبَحُوا فِي دارِهِمْ جاثِمِينَ