مزيت غير خود نبرند - از سدى نقل است كه چون اهل بهشت بدر بهشت رسند آنجا درختى باشد كه از ساق آن دو چشمه بيرون آيد از يك چشمه آن آب نوشند هر غل و غش و حقد و حسد كه در دل ايشان بوده باشد زايل گردد و آن شراب طهور بود و چون از ديگرى نوش كنند آثار لطافت و نازكى و نظارت نعيم بهشت بر ايشان ظاهر گردد كه هرگز پس از آن گردآلود و بىطراوت نشوند - و در خبر است كه در بهشت كمترين ملك شخصى زياده از ملك دنيا باشد چنانچه گمان برد كه آنچه او راست كسى ديگر را نيست و به جهت اين هيچكدام بر يكديگر حسد نبرند بعد از آن در بيان وصف منازل ايشان در بهشت ميفرمايد كه
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ
ميرود از زير مساكن و غرفهاى ايشان جوىها براى زيادت لذت و سرور ايشان
وَ قالُوا
و گويند اهل بهشت چون منازل خود را ببينند
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي
حمد و ثنا مر آنخدائيرا كه بفضل خود
هَدانا لِهذا
راه نمود ما را بدين مقام
وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ
و نبوديم ما كه راه يابيم به قوت خود بىتوفيق و لطف او سبحانه به اين منازل
لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ
اگر خدا ما را راه ننمودى باسباب توفيق و الطاف عميم خود هرگز راه به اين نمييافتيم - در خبر است كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده كه چون اهل بهشت در بهشت قرار گيرند و اهل دوزخ در دوزخ حق تعالى ميان ايشان حجاب بردارد تا كه يكديگر را ببينند و آن چه در آن باشد از منازل و درجات و دركات مشاهده كنند اهل دوزخ از روى حسرت گويند كه كاش ما مهتدى ميشديم تا به اين مرتبه ميرسيديم بعد از آن فرموده هيچ مؤمنى و كافرى نباشد الا كه او را در بهشت و در دوزخ منزلى باشد چون حجاب بر دارد و آن منازل را بايشان نمايند دوزخى را گويند كه اين قصور و منازل و درجات را كه ميبينى براى تو آفريده بودند اگر ايمان مىآوردى به اين جا ميرسيدى و بهشتى را گويند كه ايندركات و عقوبات را كه مشاهده ميكنى از براى تو بود اگر طريق كفر اختيار ميكردى و در معاصى توغل مينمودى و بعد از آن ندا آيد كه اين مراتب بلند و درجات ارجمندى را بشما بميراثى ارزانى ميداشتيم و آن مواضع كه لايق ايشان بود بايشان داديم پس ديگر باره ندا آيد كه اى اهل بهشت شما را هميشه تندرستى بود كه با آن بيمارى نبود و جوانى باشد كه با آن پيرى نبود و زندگانى كه به آن مرك نباشد و خلودى كه با آن فنا نبود و نعمتى كه سمت نيستى نه پذيرد اهل بهشت چون اين بشنوند و اين نعمت بينند گويند از روى خوشحالى
لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا
بدرستى كه آمدند فرستادگان پروردگار ما
بِالْحَقِّ
براستى و درستى پس مهتدى شديم و بارشاد ايشان بدين پايهء عالى رسيديم
وَ نُودُوا
و ندا كرده شوند اهل بهشت در وقتى كه بهشت را از دور ببينند يا بعد از