[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 90 تا 101 ]
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ( 90 ) وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ ( 91 ) وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ( 92 ) مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ ( 93 ) فَكُبْكِبُوا فِيها هُمْ وَ الْغاوُونَ ( 94 )
وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ( 95 ) قالُوا وَ هُمْ فِيها يَخْتَصِمُونَ ( 96 ) تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 97 ) إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 98 ) وَ ما أَضَلَّنا إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ ( 99 )
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ( 100 ) وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ( 101 )
بهشت را نزديك گردانند براى متّقيان و پرهيزگاران و از حجاب بيرون آرند تا ايشان آن را مشاهده كنند و بديدار آن خوشدل و شادان باشند ، و دوزخ را براى گمراهان كشف كنند و بصحرا آرند تا عذاب و اهوال او مشاهده كنند و معاينه مىبينند و بر آنچه كرده باشند تلهّف و تحسّر ميخورند و در آن وقت ايشان را گويند كه : كجا شدند آنان كه شما ايشان را مىپرستيديد بدون خداى تا امروز شما را يارى كنند و انتقام شما كشند و بفرياد شما رسند .
[ فَكُبْكِبُوا فِيها ]
پس ايشان را بسر در اندازند در دوزخ و آن غاويان و كافران را يعنى عابد و معبود را و ضالّ و مضلّ را همه را با هم در دوزخ اندازند و جنود ابليس و لشكر ابليس را از كافران جنّ و انس بدوزخ اندازند .
[ قالُوا وَ هُمْ فِيها ]
گويند ايشان و حال آن باشد كه در دوزخ با يكديگر خصومت كنند كه :
بخداى كه ما در گمراهى هويدا و ظاهر بودهايم و اين از كلام اتباع و سفله است كه رؤساى شياطين را گويند :
[ إِذْ نُسَوِّيكُمْ ]
چون ما شما را راست ميكرديم و يكسان ميگردانيديم با خداى جهانيان در عبادت و شما را انباز او كرديم آنگه گويند :
[ وَ ما أَضَلَّنا ]
و ما را گمراه نكردند مگر مجرمان يعنى شياطين جنّ و انس از دعاة باطل . ابو العاليه و عكرمه گفتند : ابليس است و قابيل ؛ براى آنكه اوّلين كسى بود كه خون بنا حق ريخت و قاعدهء معاصى نهاد .
[ فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ]
ما را نيست از شفاعت كنندگان هيچ شفيعى و نه دوستى و خويشى ، و اين آنگه گويند كه پيغمبران و مؤمنان گناهكاران را شفاعت كنند . جابر بن عبد اللّه انصارى گفت كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت كه :