نگرفت پس از هلاك « 1 » ايشان الّا اندكى ؛ بدانكه مسافران به آن جا رسند و اندكى مقام كنند آنگه بروند ، و ما وارثان ايشان بوديم يعنى ايشان هلاك شدند و از ايشان هيچ وارثى نماند كه جاى ايشان گيرد .
[ سوره القصص ( 28 ) : آيات 59 تا 60 ]
وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولاً يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ ما كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرى إِلاَّ وَ أَهْلُها ظالِمُونَ ( 59 ) وَ ما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زِينَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 60 )
آنگه بر طريق اعتذار گفت : خداى تو اى محمّد هيچ شهرى را از شهرها هلاك نكرد و خراب نگردانيد تا آنگه كه رسولى فرستاد در معظمترين آن شهرها يعنى مكّه كه اصل زمين است تا حجّت بر ايشان لازم شود آنگه عذاب فرستد و هلاك گرداند و اين آيت دليل است بر تنزيه خداى تعالى از ظلم ؛ از آنجا كه ظالمان را هلاك نميكند تا آنگه كه حجّت بر ايشان مؤكّد گرداند بفرستادن رسولان
[ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا ]
ميخواند رسول بر ايشان آيات ما را ، و ما هيچ شهرى را هلاك نكرديم و نكنيم الّا كه اهل آن شهر ظالمان باشند ؛ آنگه وعظ گفت و زجر كرد از اختيار كردن دنيا بر آخرت و گفت كه : هر چه شما را دادهاند متاع دنيا و زينت و آرايش دنياست آن را بقائى نباشد و آنچه بنزديك خداست بهتر است و باقىتر ؛ اى عقل نداريد كه فانى بر باقى اختيار ميكنيد ؟ !
[ سوره القصص ( 28 ) : آيات 61 تا 63 ]
أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ( 61 ) وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ ( 62 ) قالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنا هؤُلاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنا أَغْوَيْناهُمْ كَما غَوَيْنا تَبَرَّأْنا إِلَيْكَ ما كانُوا إِيَّانا يَعْبُدُونَ ( 63 )
اى آنكس كه ما او را وعدهء نيكو دهيم از ثواب و بهشت پس او به آن رسد و آن را بيند او همچون كسى باشد كه ما او را برخوردارى دهيم بمتاع دنيا ؟ ! پس او روز قيامت از جملهء حاضر كردگان باشد براى جزا و حساب . مجاهد گفت : آيت در
هامش
( 1 ) - در غالب نسخ : « هلاكت » .