ايشان ايمان آورند « 1 » تا بشنوند و ايمان آورند آنگه آغاز قصّهء فرعون كرد و گفت :
[ إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ ]
فرعون در زمين علوّ و تكبّر كرد يعنى در زمين مصر و اهل آن زمين را به چند گروه كرد يكى را از ايشان ضعيف گرفت و آن بنى اسرائيل بودند پسران ايشان را ميكشت بتهمت موسى ، و زنان و دختران ايشان را رها ميكرد و او يعنى فرعون از جملهء مفسدان بود
[ وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ ]
و ما خواستيم تا منّت نهيم بر آنان كه ايشان را ضعيف كردند در زمين مصر از بنى اسرائيل و ايشان را امامان كنيم كه « 2 » مردم بديشان اقتدا كنند در خيرات و پادشاهان و واليان گردانيم و وارثان فرعون و قوم او ؛ پس از آنكه ايشان را هلاك كرده باشيم .
اصحاب ما روايت كردهاند كه : آيت در شأن مهديست عليه السّلام كه خداى تعالى ويرا و اصحاب ويرا از پس آنكه ضعيف كرده باشند ايشان را بر ايشان منّت نهد و مراد به زمين جملهء روى زمين است و ايشان را امامان و وارثان گرداند و اين اوليتر است براى آنكه ارض معرّف بلام تعريف جنس است و بر عموم حمل كردن اوليتر است ، ديگر آنكه [ امام ] در حقّ او حقيقت است و در حقّ بنى اسرائيل مجاز . و ديگر آنكه [ وارث ] با و لايقتر است از آنكه باز پسين ائمّهء معصومين است عليهم السّلام و مانند اين در آيتى ديگر قول خداست :
[ وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ ]
.
از علىّ بن الحسين زين العابدين عليهما السّلام روايت كردهاند « 3 » كه او گفت : و الّذى بعث محمّدا بالحقّ بشيرا و نذيرا « 4 » بحرمت آن خداى كه محمّد را بحقّ بخلق فرستاد تا بشارت دهد و بياگاهاند كه نيكمردان از ما اهل البيت و شيعهء ايشان بمنزلت موسىاند و شيعهء وى ، و دشمنان ما و پسروان ايشان بمنزلت فرعوناند و اتباع او .
هامش
( 1 ) - در بعضى نسخ : « آوردند » .
( 2 ) - در بعضى نسخ : « كه تا » .
( 3 ) - اين روايت را در اين مورد از تفسير ابو الفتوح ( ره ) نقل نكرده است پس شايد در جاى ديگر آن نقل كرده يا خود اين مفسّر ( ره ) از كتب ديگر بلا واسطه نقل كرده است .
( 4 ) - باقى روايت بنصّ عبارت حديث اين است : « انّ الابرار منّا أهل البيت و شيعتهم بمنزلة موسى و شيعته ، و انّ عدوّنا و أشياعهم بمنزلة فرعون و أشياعه » ( از منهج الصادقين نقل شد )