در تاريكيهاى بيابان و دريا چون بسفرها ميرويد ؟ ! و كيست كه مىفرستد بادها را براى پراكنده گردانيدن ابر از پيش رحمت خويش يعنى باران ؟ اى با اين خداى كه قادر باشد برين خدائى ديگر هست ؟ ! متعالى و بزرگوار است او از آنچه به دو شرك مىآرند .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 64 تا 65 ]
أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 64 ) قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ ( 65 )
يا آنكسى كه او بابتدا خلق آفريند آنگه بميراند و با فنا برد و بعد از فنا اعاده كند خلق را و زنده گرداند . آنچه خداى آن را اعادت كند دو نوع است :
يكى - آنست كه بقا بر وى روا باشد چون اجسام .
دوّم - آنكه بقا بر وى روا نباشد چون علم و ارادت و جز آن .
آنچه او را بقا باشد عين آن را اعادت كند و آنچه او را بقا نباشد مثل آن را اعاده كند ، و آنكس كه روزى ميدهد شما را از آسمان بفرستادن باران ؛ و از زمين برويانيدن گياه و نبات ، اى با اين خداى خدائى ديگر هست ؟ ! يعنى نيست . بگو اى محمّد كه : برين كه شما ميگوئيد برهانى و حجّتى بياريد اگر راست ميگوئيد . بگو اى محمّد كه : هيچكس از آنان كه در آسمان و زميناند غيب نميداند مگر خداى يعنى اگر خداى تعالى در آسمان باشد يا در زمين كس ديگر جز از وى غيب نداند
[ وَ ما يَشْعُرُونَ ]
و ندانند ايشان كه ايشان را كى زنده كنند ؟ و كى برانگيزند ؟ .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 66 تا 69 ]
بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ ( 66 ) وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَ إِذا كُنَّا تُراباً وَ آباؤُنا أَ إِنَّا لَمُخْرَجُونَ ( 67 ) لَقَدْ وُعِدْنا هذا نَحْنُ وَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ إِنْ هذا إِلاَّ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 68 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ ( 69 )
نه كه « 1 » علم و دانش ايشان ادراك كرد و دريافت در كار آخرت و معلوم ايشان گرديد
هامش
( 1 ) - در بعضى نسخ : « بل كه » .