اتباع و پسر و انرا ميگويند :
هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ
، اين بتان شفيعان مااند نزديك خداى تعالى .
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 41 تا 43 ]
إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً ( 41 ) وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَهُمْ نَذِيرٌ لَيَكُونُنَّ أَهْدى مِنْ إِحْدَى الْأُمَمِ فَلَمَّا جاءَهُمْ نَذِيرٌ ما زادَهُمْ إِلاَّ نُفُوراً ( 42 ) اسْتِكْباراً فِي الْأَرْضِ وَ مَكْرَ السَّيِّئِ وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلاَّ بِأَهْلِهِ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلاً وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلاً ( 43 )
خداى تعالى نگاه ميدارد آسمانها را و زمين را از آنكه زائل شوند و از جاى خود بروند ، و اگر زائل شوند هيچ كس ايشان را نگاه نتواند داشتن پس ازو ، بدرستى كه او خدائى است حليم تعجيل نكند بعقوبت بندگان ، آمرزنده است بيامرزد گناه مؤمنان را
[ وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ ]
سوگند خوردند بخداى غايت سوگند خوردن كه اگر بايشان آيد پيغمبرى ايشان راه يافتهتر باشند از هر يكى از اين گروهان يعنى جهودان و ترسايان . و گفتند : سبب نزول آيت آن بود كه پيش از بعثت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كفّار قريش مىشنيدند كه جهودان پيغمبران خود را تكذيب كردند ؛ گفتند : لعنت بر جهودان باد و بر ترسايان كه پيغمبران را تكذيب كردند ؛ بخداى كه اگر پيغمبرى بما آيد ما او را تصديق كنيم و از ايشان راه يافتهتر باشيم ، چون بايشان آمد پيغمبرى و آن محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود نيفزود ايشان را الّا نفرت و رميدن از حقّ براى استكبار كردن و گردنكشى كردن در زمين و مكر و كار بد سكاليدن در حقّ رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، و « مكر بد ايشان » كلبى گفت : اجتماع ايشان بود بر كفر و منع كردن اتباع خود از ايمان ، و مكر بد فرو نيايد و در نرسد مگر با اهل او ، و اين آن بود كه ايشان در مكّه خواستند تا رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بكشند خداى تعالى مكر ايشان را با ايشان گردانيد تا روز بدر همه بر