شنيدن و اين قرآن بر ايشان كورى و نابينائى است يعنى به اين قرآن منتفع نمىشوند و در آيات و ادلّهء او تفكّر و انديشه نميكنند پندارى كه از آيات او كور و كراند و گفتهاند : كه معنى اين است كه قرآن بر ايشان مشتبه است و پوشيده ، و ايشان بمنزلت آنند كه كسى از مكان دور ايشانرا ندا كند و آواز دهد كه آواز او نشنوند و او را نبينند .
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 45 تا 46 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 45 ) مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها وَ ما رَبُّكَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ ( 46 )
بدرستيكه ما موسى پيغمبر را كتاب توراة داديم درو هم خلاف كردند بعضى اقرار دادند و بعضى انكار كردند ؛ با موسى و كتابش همين كردند كه با تو ميكنند ، اگر نه آنست كه كلمه و گفتار وى سابق شد و سخنى گفته آمد در تأخير عذاب اينان به آنكه گفت :
[ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ ]
هر آينه حكم كرده شدى ميان ايشان به عذاب استيصال در دنيا
[ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ]
بدرستيكه ايشان در شكىّاند با تهمت از اين عذاب آنگه بيان عدل كرد و گفت : هر كه او عمل صالح و كارى نيكو كند از براى خود كند نفع آن با وى راجع باشد و هر كه بدى كند و بال آن بر وى باشد و خداى تعالى بر بندگان خود ظلم نكند . آيت دليل است بر بطلان مذهب مجبّره و آنكه جزا بر عمل است و خداى تعالى خالق و فاعل ظلم نيست و ثواب و عقاب جز باستحقاق نباشد .
تصحيح چاپ اين جلد شب چهارشنبه سوم صفر المطفر 1380 هجرى مطابق 5 مرداد 1339 شمسى پايان يافت
وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى