گفت : پيرى ، و شاعرى در اين معنى گفت :
رأيت الشيب من نذر المنايا * لصاحبه و حسبك من نذير « 1 »
آنگه گفت :
[ فَذُوقُوا ]
بچشيد عذاب را كه ظالمان را امروز هيچ يارى و ياورى نخواهد بودن
[ إِنَّ اللَّهَ عالِمُ غَيْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ]
خداست كه دانندهء غيب آسمان و زمين است داند آنچه پوشيده باشد و بمثابهء غايب باشد و او داناست باسرار دلها و عالم است بر ضمائر سينهها .
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 39 تا 40 ]
هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَ لا يَزِيدُ الْكافِرِينَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِلاَّ مَقْتاً وَ لا يَزِيدُ الْكافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلاَّ خَساراً ( 39 ) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَكاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً فَهُمْ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلاَّ غُرُوراً ( 40 )
اوست آن خداى كه شما را خليفگان زمين كرد و قائم مقام پيشينگان گردانيد و اهل هر عصرى را خليفهء عصر گذشته كرد پس هر كه كافر شود بر وى باشد جزاى كفر وى و كافران را نيفزايد كفر ايشان نزديك خداى تعالى الّا دشمنى سخت و ايشان را نيفزايد الّا زيانكارى . بگو اى محمّد : هيچ مىبينيد شريكان خود را آنان كه شما ايشانرا ميخوانيد و مىپرستيد بدون خداى كه : به من نمائيد تا چه چيز آفريدند از زمين بنفس خود ، يا ايشان را در آفريدن آسمانها شركتى و نصيبى هست ؟ يا ما ايشانرا كتابى داديم ناطق به آنكه ايشان شريكان مااند پس ايشان بر حجّتها باشند از خداى در پرستيدن بتان . آنگه گفت : اى محمّد بلكه از اين هيچ نيست و ايشان كه ظالمانند وعده نميدهند برخى از ايشان برخى را الّا غرور و فريب يعنى رؤسا و بزرگان
هامش
( 1 ) در تفسير ابو الفتوح ( ره ) بعد از آن اين بيت را نيز آورده :« فخذ للشيب أهبة ذى وقار * فلا خلف يكون مع القتير »