فشانيم . و اين دليل است بر آنكه وى حيوان نبوده است همچنان جماد بوده ؛ آن را كه حال اين بود و با وى اين معامله توان كرد خدائى را نشايد ، خداى شما آن خداى است كه جز از وى خدائى نيست ، واسع شد بر همه چيزى بعلم يعنى علم وى به همه چيزى رسد و محيط همه چيزها گردد ، و همه چيزى در علم وى گنجد .
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 99 تا 103 ]
كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ سَبَقَ وَ قَدْ آتَيْناكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْراً ( 99 ) مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً ( 100 ) خالِدِينَ فِيهِ وَ ساءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ حِمْلاً ( 101 ) يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ وَ نَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ زُرْقاً ( 102 ) يَتَخافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلاَّ عَشْراً ( 103 )
ما همچنين قصّه كنيم و بر تو خوانيم از اخبار گذشتگان و پيشينگان « 1 » كه اين قصّه كرديم و ما ترا از نزديك خود ذكرى داديم يعنى قرآن كه درو مذكور است آنچه محتاج آنند از امور دين ؛ هر كه روى به او آورد و او را بپذيرد سعادت و نجات يابد ، و هر كه از وى اعراض كند و روى بگرداند و در آيات و دلالات او كه دالّ است بر - توحيد و عدل او روز قيامت بار گران آن گناه بردارد و در آن بار گران گناه جاويد باشد يعنى در عقوبت آن . و مراد به [ وزر ] عقوبت گناه است
[ وَ ساءَ لَهُمْ ]
بد باريست ايشان را روز قيامت آن بار گناه
[ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ]
روزى كه در صور دردمند و گناهكاران را در آن روز حشر كنيم و برانگيزيم و گرد كنيم سياه روى و سبز چشم ؛ و اين علامت دوزخيان است ، و گفتند كه : مراد به [ زرق ] كورى و نابينائى است يعنى ايشان را نابينا برانگيزيم
[ يَتَخافَتُونَ بَيْنَهُمْ ]
با يكديگر بآواز نرم و آهسته گويند چه آن روز زهره ندارند كه آواز بلند بردارند و از هول آن روز با يكديگر بسرّ گويند :
[ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْراً ]
كه شما درنگ نكرديد در دنيا مگر ده روز و يا ده شب ، مدّت
هامش
( 1 ) - در بعضى نسخ : « پيشينيان » .