او كردم در نبوّت ؛ شما هر دو فرستادهء منيد بفرعون ؛ تا او را دعوت كنيد و موسى در راهست باستقبال وى رو ، هارون يك مرحله باستقبال وى رفت و يكديگر را از أحوال خود خبر دادند .
يحيى بن معاذ « 1 » چون اين آيت بخواند بگريست و گفت : هذا رفقك به من يقول : أنا اللّه ؛ رفق تو چگونه باشد در حقّ كسى كه گويد : لا إله إلّا اللّه ؟ ! ابو القاسم بن حبيب گفت « 2 » : هذا رفقك به من يعاديك فكيف رفقك به من يناديك ؟ ! هذا رفقك به من اقترف فكيف رفقك به من اعترف ؟ ! هذا رفقك به من استكبر فكيف رفقك به من استغفر ؟ !
[ قالا رَبَّنا ]
موسى و هرون گفتند : خداوندا ما ميترسيم كه او بر ما بتعجيل عقوبت كند و ما را بفرمايد كشتن ؛ چه او پادشاهى ظالم است پادشاه عالم « 3 » ايشان را گفت :
[ لا تَخافا ]
مترسيد كه من با شماام سخن شما را مىشنوم و آنچه با شما گويند ، و شما را مىبينم و آنچه با شما كنند يعنى از شما غافل نيستم و شما را فرو نگذارم تا او بر شما سطوت كند و بيدادى فرمايد « 4 » [ فأتياه ] پيش او رويد و بگوئيد : ما هر دو
هامش
( 1 ) - ابو الفتوح ( ره ) گفته : « محمّد بن علىّ الورّاق گفت : از يحيى معاذ شنيدم كه اين آيت بخواند و بگريست ؛ القصّة » .
( 2 ) - ابو المحاسن ( ره ) عبارت را تلخيص كرده ؛ زيرا نصّ عبارت ابو الفتوح ( ره ) اين است :
« ابو القاسم بن حبيب گفت : من نيز بر اين منوال لفظى چند ساختم و هى :
هذا رفقك به من ينافيك ؛ فكيف رفقك به من يصافيك ؟ ! هذا رفقك به من يعاديك ؛ فكيف رفقك به من يناديك ؟ ! هذا رفقك به من يسبّك ؛ فكيف رفقك به من يحبّك ؟ ! هذا رفقك به من ضلّ ، فكيف رفقك به من ذلّ ؟ ! هذا رفقك به من اقنرف ؛ فكيف به من اعترف ؟ ! هذا رفقك به من أصرّ ؛ فكيف رفقك به من استغفر ؟ ! بار خدايا با بيگانگان چنين كرم كنى با بيگانگان چه كنى ؟ ! با دشمنان چنين خطاب كنى با دوستان چه خطاب كنى ؟ ! نگارنده گويد : شبيه بمضمون اين بيانات است گفتار سعدى بلكه ميتوان گفت كه آن مأخوذ از اين است :« اى كريمى كه از خزانهء غيب * گبر و ترسا وظيفه خور دارى »« دوستان را كجا كنى محروم * تو كه با دشمنان نظر دارى »( 3 ) - يعنى خداى تعالى ؛ و در بعضى نسخ مانند تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « خداى تعالى » .
( 4 ) - عبارت مصنّف جامع هر سه قول است كه ابو الفتوح ( ره ) در تفسير[ أَسْمَعُ وَ أَرى ]گفته : و آن اينست « سخن شما ميشنوم و مكان شما مىبينم ، و گفتند : شنوم آنچه شما گوئيد و بينم آنچه شما كنيد ، و گفتند : انتما بعينى و علمى ؛ شما به چشم و علم منيد من از شما غافل نهام و شما را ضايع نگذارم ؛ تا او بر شما سطوت كند » .