در ميان آب پديد آورد تا ايشان از ميان آب بدان آتش بسوختند و ذلك قوله « 1 »
أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصاراً
؛ چون علامت طوفان ظاهر گردد و آن بر جوشيدن آب باشد از تنور .
[ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ ]
تو اى نوح در كشتى بر از هر نوعى جفتى ؛ نرى و مادهء ، و نيز أهل خود را و قوم خود را در كشتى آور ؛ آنان را كه به تو ايمان آوردهاند مگر آنكسى كه گفتار عذاب ما بر وى سابق شده است از جفت تو ، از آنكه وى كافره است و تو در باب كافران با من خطاب مكن و سخن مگوى كه ايشان لا محاله غرقه خواهند شدن
[ فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ ]
پس چون تو در كشتى راست شده باشى و نشسته و آنان كه با تواند در كشتى ؛ شما همه بر كشتى مستولى شويد و غالب گرديد و كشتى بر سر آب روان گردد خداى را شكر كنيد حمد و ثناى وى بر زبان رانيد و بگوئيد : شكر خداى را كه ما را از آن گروه ظالمان و كافران نجات داد و ازيشان برهانيد و بگو : بار خدايا فرود آر مرا فرود آوردنى مبارك ؛ و تو بهترين فرود آرندگانى .
[ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ ]
درين حديث و قصّه كه رفت از قصّهء نوح آياتى و علاماتى هست متفكّران و انديشه كنندگان را ؛ و بدرستى كه أمر و شأن و كار اينست كه ما ابتلا و آزمايش كنندگانيم ؛ ابتلا كنيم و بيازمائيم چنان كه قوم نوح را آزموديم .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 31 تا 34 ]
ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ ( 31 ) فَأَرْسَلْنا فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ ( 32 ) وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ الْآخِرَةِ وَ أَتْرَفْناهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ما هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَ يَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ ( 33 ) وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ ( 34 )
پس آنگه بيافريديم از پس ايشان گروهى ديگر را و بفرستاديم در ميان ايشان پيغمبرى را .
هامش
( 1 ) - آيهء 25 سورهء مباركهء نوح ؛ و اوّل آن اين است : « ممّا خطيئاتهم » .