قول آنست كه معلوم است از عادت مشركان كه ايشان چون رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قرآن خواندى در ميانه شعر خواندندى و سخن لغو گفتندى تا رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بغلط افكنند و كسى استماع قرائت رسول نكند چنان كه خداى تعالى از ايشان حكايت كرد :
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ
. مجاهد گفت : معنى آنست كه چون وحى دير شدى بر رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و او تمنّاى وحى كردى شيطان در آن ميانه او را دل مشغول كردى كه وحى منقطع شد خداى تعالى نسخ آن كرد بانزال آيات محكم ؛ و اين وجهى قريب است .
حسن بصرى گفت : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ميانهء خواندن سورة النّجم گفت : تلك الغرانيق العلى ، منها الشفاعة ترتجى ؛ امّا نه بوسواس شيطان و مراد او آن بود كه نزديك شما و بر مذهب شما . ديگران گفتند كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر سبيل تهكّم و استهزا گفت و بر طريق طعن بر ايشان ؛ گروهى پنداشتند كه آن از قرآن است خداى تعالى بيان كرد كه اين نه از قرآنست .
[ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ ]
خداى تعالى آيات خود را محكم و ثابت كند تا هيچ چيز برو راه نيابد كه او را پراكنده و مختلف گرداند ، خداى تعالى عالم است بأقوال و أحوال ايشان ، و محكم كار است آنچه كند بر وجه حكمت كند و بر حسب مصلحت . آنگه بيان كرد