فرا پيش داشت از معصيت و مخالفت فرمان حق ، و اين دليل است بر بطلان مذهب مجبره كه گويند : ثواب و عقاب معلّل نيست و خداى تعالى فاعل فعل بندگانست ؛ براى آنكه خداى تعالى اضافت فعل با بنده كرد على أبلغ الوجوه
[ وَ أَنَّ اللَّهَ ]
و آنكه خداى تعالى ستم كننده نيست مر بندگان خود را يعنى بر بندگان خود ظلم نكند كه ايشان را مؤاخذه كند بفعل خود يا بفعلى كه ايشان نكرده باشند و بر قاعدهء مجبره هيچ ظلم در جهان نباشد و إلّا كه آن خداى كرده باشد ؛ چه هيچكس بر إنشاء و إحداث قادر نيست چون بنده نيك انديشه كند از راه عقل روشن گردد كه خداى تعالى بر هيچ كس ظلم نكند امّا مجبره بر خداى ظلم كنند باضافت ظلم با او ؛ چه ظلم وضع الشّىء فى غير موضعه باشد و او تعالى عن ذلك علوّا كبيرا ، نه موضع ظلم است بلكه موضع عدل و فضل است ، اگر با بنده كار باستحقاق كند جز عدل نكند ، و اگر از عدل بگذرد جز فضل نكند .