بر ايشان دراز گشت و حجّت بر ايشان لازم شد آنگه بر سبيل توبيخ گفت :
[ أَ فَلا يَرَوْنَ ]
اى نمىبينند يعنى نميدانند كه ما قصد زمين ميكنيم و از اطراف و كنارهاى آن ميكاهانيم ؟ ! هر روز و هر سال طرفى از آن خراب ميكنيم و گفتند : نقصان زمين به خرابى و مرگ اهلش باشد و چون خداوند سراى بميرد سراى خراب باشد . و گفتند : بموت العلماء ؛ يعنى خرابى زمين بمرگ علما باشد كه هر كجا كه درو عالمى نباشد آن ديار و آن زمين خراب بود و اگرچه تو آن را آبادان شناسى ؛ چون حال اينست كه ما اطراف زمين را ناقص و كم ميگردانيم اى ايشان غالب توانند شد و غلبه توانند كرد رسول را با چندين معجزات كه دارد ؟ !
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيات 45 تا 50 ]
قُلْ إِنَّما أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ وَ لا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعاءَ إِذا ما يُنْذَرُونَ ( 45 ) وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ( 46 ) وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ ( 47 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ ( 48 ) الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ ( 49 )
وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 50 )
بگو اى محمّد اين كافران را كه : من شما را بوحى ميترسانم و اعلام ميكنم كار من اينست و بدست من جز ازين چيزى نيست امّا آنكه شما را على كلّ حال حمل كنم بالجا « 1 » بر قبول كردن شما ؛ اين كار من نيست ؛ چه شما بمثابت كرانيد در اصغا ناكردن و گوش فرا ناداشتن . [ و لا تسمع « 2 » الصم الدعاء ] و تو كران را چيزى نتوانى شنوانيدن ؛
هامش
( 1 ) در بعضى نسخ : « باجبار » .
( 2 ) اين فعل را بر دو نوع قرائت كردهاند ؛ أبو المحاسن ( ره ) بيكى از آن دو اكتفا كرده است ؛ ابو الفتوح ( ره ) گفته : « جملهء قرّاء خواندند[ وَ لا يَسْمَعُ الصُّمُّ ]بفتح ياء و ميم و رفع [ الصّم ] على اسناد الفعل الى الصمّ مگر ابن عامر كه او خواند [ لا تسمع الصم الدعاء ] تو كران را چيزى نتوانى شنوانيدن بضمّ تاء و كسر ميم و نصب ميم [ الصّم ] على اضافة الفعل الى النبى عليه السلام و نصب [ الصّمّ ] على المفعول الاوّل ؛ و اين بر سبيل مبالغت در تشبيه فرمود » .