از ابو سعيد خدرى روايت است كه چون اين آيت آمد رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بدر خانهء فاطمه و علىّ بن أبى طالب عليهما السّلام مىآمد مدّت يك ماه در وقت هر نمازى و ميگفت : الصّلوة رحمكم اللّه .
[ وَ قالُوا لَوْ لا يَأْتِينا بِآيَةٍ مِنْ رَبِّهِ ]
اين كافران گفتند : چرا محمّد بما آيتى و معجزتى نياورد از خدايش از آنكه ما از وى در ميخواهيم ، ايشان را گفت : نه بايشان آمد آيت و معجزهء آنچه در صحف اوّلينان و كتاب پيشينيانست يعنى چون رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خبر دهد ايشان را از آنچه در كتب اوايل است از توراة و انجيل و صحف ، و او از آن هيچ نديده و نخوانده و ناشنيده ، و اخبارى كه بنگرند مخبر مطابق خبر بود درين كتابها ؛ اين نه آيتى و معجزتى باشد ؟ ! و وجهى ديگر آنست كه نه اين آيت كه ايشان اقتراح ميكنند از پيغمبران ديگر اقتراح كردند ؛ چون آيت بيامد ايمان نياوردند و نه حال ايشان نيز همين است ؟ ! اگر آنچه خواهند بنمائيم و ايمان نيارند مستحقّ عذاب استيصال گردند چنان كه ايشان گشتند .
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 134 تا 135 ]
وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولاً فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى ( 134 ) قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى ( 135 )
و اگر ما ايشان را هلاك كنيم به عذاب پيش از فرستادن رسول و اظهار آيت
[ لَقالُوا ]
ايشان گويند روز هلاكت يعنى روز قيامت : اى خداى ما چرا بما رسولى نفرستادى تا ما متابعت آيات او ميكرديم پيش از آنكه ذليل و رسوا شويم و هلاك گرديم ؟
[ قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ ]
بگو اى محمّد كه : هر يكى از ما منتظر است و چشم ميدارد ؛ ما منتظر فتح و ظفر و نصرتيم كه خداى تعالى ما را وعده كرده است بر شما ، و شما منتظر گردش روزگار و دائرهء ليل و نهار كه پديد آيد بر ما ،
[ فَتَرَبَّصُوا ]
پس چشم داريد و بنگريد به آنچه شما توقّع ميكنيد ؛ صورت امر است و مراد تهديد
[ فَسَتَعْلَمُونَ ]
زود بود كه بدانيد كه خداوندان راه راست كيستند ؟ ! و كيست آنكه او راه يافته و مهتدى است ؛ مائيم يا شمائيد ؟