يك دم در زمين در دمد هرگز از زمين نبات نرويد . سعيد جبير گفت : با دين قناعت است و خرسندى و توكّل ؛ هر كه ازين دين اعراض كند قناعت ازو بستانند تا سير نشود .
[ وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى ]
و روز قيامت ما وى را حشر كنيم به چشم نابينا باشد .
عبد اللّه عبّاس گفت : از حجّت نابينا باشد ؛ حجّتى نتواند آوردن ، از خير و طريق ثواب نابينا بود ، يعنى به هيچ خير نرسد ؛ گويد : خداوندا چرا مرا نابينا برانگيختى و زنده كردى و من بينا بودم ؟ ! و اين دليل مىكند بر آنكه [ عمى ] آفت چشم است مجاهد گفت : يعنى من بنزديك خود بصير بودم بحجّت يعنى شبهتى را كه داشتم مىپنداشتم كه حجّت است
[ قالَ كَذلِكَ ]
خداى تعالى گفت : همچنين كردى آيات ما كه به تو آمد درو نظر نكردى و به او بينا نشدى ، ترك آن كردى و آن را فراموش كردى ؛ همچنين امروز ترا فراموش كنند از ثواب ، و بگذارند ترا در عقاب .
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 127 تا 130 ]
وَ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبْقى ( 127 ) أَ فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِأُولِي النُّهى ( 128 ) وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى ( 129 ) فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى ( 130 )
و همچنين جزا دهيم كسى را كه اسراف كند و پاى از حدّ خود بيرون نهد ، و فرمان ما نبرد ، و بآيات خداى ايمان نياورد ، و آن را باور ندارد ، و عذاب آخرت و رنج قيامت و دوزخ سختتر است و باقىتر و پايندهتر ، اين آيت دليل است بر آنكه اين معيشت تنگ عذاب گور است يا عذابى كه در دنيا باشد از شقاوت و سختى و غرامت در خرج نفقهء عيال .
[ أَ فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ ]
اى « 1 » ايشان را راه ننمود و عبرتى و پندى نشد آنكه مشاهده ميكنند و معاينه مىبينند آثار و منازل و جايگاههاى بسيار از جبّاران و گردنكشان كه ما ايشان را هلاك كرديم از عاد و ثمود و غير ايشان كه هر وقت كه قريش بتجارت بشام ميروند بمنازل و مقام ايشان گذر ميكنند
[ يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ ]
در مسكنها و سراهاى
هامش
( 1 ) - يعنى آيا .