[ ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ]
تقدير خدايست كه عزيز است كه هيچ چيز او را غلبه نتواند كرد ، عليم است كه مصالح خلق را او داند ؛ بعزّت بكند و بحكمت بنهد ، راى ترا بدين راه نيست انديشهء ترا بدين گذر نيست ، تقدير تو به آن محيط نشود تدبير تو به آن نرسد .
و ليس بتقدير الكواكب ما ترى * و لكنّه بتقدير ربّ الكواكب
آنگه گفت : او آن خدائى است كه براى شما ستارگان بيافريد تا به آن راه بريد و راه يابيد در تاريكيهاى دريا و بيابان ، آن خدائى كه روا نداشت كه ترا در تاريكيهاى برّ و بحر رها كند تا چندين ستارهء راهنماى پديد كرد تا به او مهتدى شوى در امور دنياوى و معاش ؛ كى روا دارد كه ترا در ظلمات شبهات رها كند و در دين براى تو راهنمائى پديد نكند ، در باب دنيا هدايت تو خواست در باب دين كى ضلالت تو خواهد اگر در دنيا ستارهء راهبر تو كرده در دين هم ستارگانى را راهبر تو كرد تا يك ستاره از آن در آسمان مىتابد يكى ازين در زمين مىتابد چون او را از زمين برآرم ستارگان را از آسمان فرود آرم ، چون اين را از منصب قضا و مسند امامت برخيزانم آن ستاره از آسمان فرو ريزانم اينان امان اهل زميناند چنان كه ستارگان امان اهل آسمانند ، مثل أهل بيتى كمثل النّجوم فانّها امان لاهل السّماء و اهل بيتى امان لاهل الارض فاذا خلت السّماء من النّجوم أتى أهل السّماء ما يوعدون ، و اذا خلت الأرض من أهل بيتى اتى أهل الأرض ما يوعدون آنگه بيان غرض خويش كرد و گفت : غرض من در دنيا هدايت تو است ، آنكه در دنيا ترا هدايت كرد در دين بر تو تلبيس ادلّه نكند ، آنكه خواهد كه آنجا بر راه باشى نخواهد كه اينجا گمراه باشى ، اگر در بيابانى در ستارگان نگر و اگر در دنيائى چشم بستاره دار كه دليل اوست و راهرو را از دليل چاره نيست اگر ستاره را بينى و به او با راه راست نشوى ستاره را چه زيان ، و اگر امام را يا بى و به دو اقتدا نكنى امام را چه نقصان ، در هر دو جا زيان بر تو است :
ما آيات و دلالات را بيان كرديم و تفصيل داديم و مجمل و مهمل فرو نگذاشتيم براى قومى كه دانند اگر كسى بنداند تاوان بر او باشد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 97 تا 98 ]
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 97 ) وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ ( 98 )