نداند كه مرد كدام است و مرد نداند كه زن كدام است ،
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
آنگه هم بر سبيل تعيير و توبيخ گفت :
وَ ما نَرى مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ
.
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 95 تا 97 ]
إِنَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ مُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذلِكُمُ اللَّهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ( 95 ) فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 96 ) وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 97 )
آنگه بر سبيل تذكير و تنبيه گفت خداى تعالى : معبودى كه ازو توقّع خير و روزى كنيد خداست كه او در زير زمين دانه شكافد از جملهء حبوبات و استهء خرما ، و براى آن تخصيص اين كرد كه دست آدميان از اين دو باشد و بضرورت معلوم است كه آن كسى ديگر نمىكند بجز خداى عزّ و جلّ و در كلام امير المؤمنين على عليه السّلام بسيار مىآيد كه : و الّذى فلق الحبّة و برأ النّمسة ، بآنخداى كه در زير زمين دانه شكافد و در رحم تاريك صورت نگارد ، و از مرده زنده بيرون آرد يعنى از دانه خوشه بيرون آرد و از استهء خرما درخت خرما كه اينها ببالند و بيفزايند چون ايشان بشكافتن بالنده و فزاينده شوند همچون زندهء كه در نشو و نما باشد ؛ از نطفهء كه مرده است حيوان زنده بيرون آرد و از حيوان زنده نطفهء مرده ، و از خايه مرغ آرد و از مرغ خايه ؛ آنكس كه چنين كند خداى تعالى بر حقيقت او باشد ، پس شما را چگونه بمىگردانند ازين راه روشن و طريقهء راست ، او آن خدائى است كه شكافندهء صبح است از ميان شب تاريك روز روشن بيرون آرد ، و اوست كه شب را سكن و آرامگاه شما گردانيده است و قرار گاه شما كرده تا درو بخسبيد و آفتاب و ماه را حسابى يعنى خداى تعالى آفتاب و ماه را در فلك به حساب ميگرداند نه بگزاف تا آنچه آفتاب بسالى برد ماه بيكماه ببرد مقدار سير او چنان ساخت و مدار اين چنين كرد .
حق سبحانه و تعالى در اين آيت بندگان خود را تذكير نعمت خود مىكند