حقّ سبحانه و تعالى ميگويد : بگوى اى محمّد اين جماعت كافران و بت پرستان را كه : اگر شما از اين كفر باز استيد و اصرار نكنيد بر آن ، گناههاى گذشتهء شما « 1 » بيامرزد « 2 » و بر آن عقاب نفرمايد « 3 » و توبه از كفر بايمان و از معصيت بندامت و پشيمانى باشد و بر عزم آن بودن كه بر مثل آن گناه رجوع نكند و اگر باز گردند و بر كفر و معاصى شوند و بر كفر اصرار كنند بدرستى و حقيقت كه سنّت و طريقهء ما گذشته است و رفته در حقّ اوّلينان از نصرت مؤمنان و خذلان كافران آنگه مؤمنان را فرمود كه :
[ وَ قاتِلُوهُمْ ]
قتال كنيد و كارزار كنيد تا آنگاه كه هيچ كفرى و شركى و فتنهء نماند ، بر شماست كارزار و بر من است نصرت شما و خذلان كفّار ؛ تا اسلام عزيز گردد و كفر و شرك خوار و حقير شود و دين اسلام همه خداى را بود و هيچ شيطان را نباشد ، طاعت خداى دارند و طاعت شيطان ندارند پس اگر اين كافران باز استند و از كفر باز آيند خداى تعالى باحوال و اعمال ايشان بيناست جزا دهد ايشان را بر وفق نيّت ايشان و بر حسب عملشان و اگر چنان بود كه برگردند و روى بگردانند از اسلام بدانيد كه اعتماد شما بر ايشان نيست و اعتماد بر خداى است و خداى مولاى شماست و او نيكو خداوندگارى و نيكو يارى و ياورى است شما را .
چاپ اين جلد روز يكشنبه غرهء رجب المرجّب 1378 هجرى مطابق 21 دى 1337 شمسى پايان يافت
هامش
( 1 ) ابو الفتوح ( ره ) ضمن بحث از تفسير آيه اين دو بيت را در اين مورد نيكو آورده است :« يستوجب العفو الفتى اذا اعترف * بما انتهى مما أتاه و اقترفلقوله « قل للذين كفروا * ان ينتهوا يغفر لهم ما قد سلف »و بهتر از اين آنست كه در ديوان منسوب بامير المؤمنين عليه السّلام آمده است :يا من عدا ثم اعتدى ثم اقترف * ثم ارعوى ثم انتهى ثم اعترفأبشر بقول اللّه فى آياته : *« إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ »( 2 ) كذا در بعضى نسخ و در تفسير ابو الفتوح و در غالب نسخ : « بيامرزند » و « نفرمايند » .
( 3 ) كذا در بعضى نسخ و در تفسير ابو الفتوح و در غالب نسخ : « بيامرزند » و « نفرمايند » .